Griet Alice & Koen zijn

Full of Wonder

Wij zijn Griet Alice en Koen en samen zijn wij Full of Wonder. Twee levens die elkaar kruisten en die besloten om samen op pad te gaan: vanuit liefde voor elkaar en vanuit een gedeelde droom.

De foto’s op onze website en de socials zijn mooi, de teksten zijn gepolijst. Maar het hart van Full of Wonder is authentiek en zelfs een beetje ruw. De transformatie van Griet Alice begon toen ze bedrogen werd door haar man. In zijn huwelijk was Koen de bedrieger.

Alles wat ik wil brengen vanuit Full of Wonder komt vanuit mijn eigen wondes. Ik heb dingen meegemaakt die mij veel pijn hebben gedaan. Maar ik heb die pijn in de ogen gekeken en dat heeft mij getransformeerd. Dát is wat ik ook wil doorgeven aan anderen: kijk het leven recht in de ogen, pak aan wat aangepakt moet worden en het zal je bevrijden. - Griet Alice.

Als koppel timmeren we permanent aan de weg. Dit vanuit onze pijn die we beiden voelden na een huwelijksbreuk. Onze relatie is geen toonbeeld van hoe de “perfecte relatie” er moet uitzien (als dat al bestaat). Maar wat we wél willen tonen is hoe je van uit openheid, authenticiteit en moed gelukkiger kan worden in jezelf en in je al je relaties. Het is een soort kwetsbaarheid van het hoogste niveau. In ruil krijg je rust, veiligheid en bevrijding.

Als kers op de taart, opent dit de weg naar avontuur, spel en plezier!

Ook binnen Full of Wonder gaan we voor die openheid en eerlijkheid. We willen hier dus ook de modder tonen, de botsingen, het geknetter en het vuurwerk. Want ook dat is het leven. Het mooie is dat de lastige momenten ons steeds dichter bijeen brengt… Het licht bestaat niet zonder het donker.

Het verhaal van Griet Alice

“Ontdek en omarm je seksuele energie en je creatieve levenskracht en wandel door de toegangspoort naar een plek van vrijheid en kracht. Vanuit die plek ben jij klaar om een verschil te maken in de wereld –  ik ontmoet je er graag om je te begeleiden op deze prachtige reis van ontwaken.” – Griet Alice

Hallo, ik ben Griet Alice en ik ben geboeid door de parel binnen jou. Dat gebeurde niet van de ene op de andere dag. Mijn ogen gingen open op donderdagavond 10 augustus 2017.

Mijn leven was altijd al een aaneenschakeling van “ja zeggen” zonder andere opties te overwegen. Het overkwam mij, maar legde mij geen windeieren. Toen ik 34 was, had ik alles: een mooi gerenoveerd huis, een uitdagende job als general manager waarin ik helemaal mijn ding mocht doen, drie gezonde kindjes die ik moeiteloos in drie jaar op de wereld zette, een echtgenoot waarmee ik al 17 jaar onderweg was en die zich voor ons gezin inzette. Alles liep op wieltjes. Financieel kon ik me vrijwel alles permitteren wat mijn hartje verlangde. Ik voelde me in mijn element. Het plaatje leek te kloppen, al stond ik daar zelden bewust bij stil. Ik vroeg me nooit af of dit het leven was dat ik wou. Tot dat voor mij beslist werd.

Mijn man biechtte op dat hij al een tijdje een geheime relatie had...met een vrouw die haar lichaam "zo goed kende".
Een donderslag bij heldere hemel, maar de wolken bleven daarna hangen. “Een vrouw die haar lichaam zo goed kende”. Wat maakte dat van mij? Was er dan meer?

Het nieuws sloeg in als een bom. Ik dreigde alles te verliezen wat ik had en probeerde mijn huwelijk kost wat kost te redden. Hierin ging ik tot het uiterste en leefde ruim anderhalf jaar in volle angst en rauwe pijn. Ik was mezelf compleet kwijt. Ook al voelde ik diep vanbinnen dat dit een verloren strijd was tegen smoorverliefd-zijn, toch zou ik niet opgeven.

Vandaag voel ik soms nog de pijn van het gebroken gezin. Dat het me niet ‘gelukt’ is.

Ons huwelijk viel niet meer te redden maar dat zinnetje is altijd blijven hangen. Het was de trigger voor een heel nieuw proces in mijn leven: de ontdekking van mijn lichaam, mijn levensenergie, mijn seksualiteit, mezelf. Een diep verlangen waar ik tot dan toe nooit was bij geweest. Ik begon te lezen, trainingen te volgen en vooral te ontdekken wat ik miste in mijn leven.

Die huwelijksbreuk heeft veel deuren geopend en achteraf bekeken ben ik er dankbaar voor. Er werd een gat geslagen in mijn leven, maar dat vulde zich met meer dan ik ooit had durven hopen. Het bracht me dichter bij mezelf en van daaruit wil ik vandaag ook anderen mee nemen op een ontdekkingsreis.

Veel mensen leggen zich neer bij het leven dat ze leiden. Alsof ze leven met de handrem aan. Het gaat wel goed, “we mogen niet klagen”, maar het vieren, spelen en feesten verleren we. Ik heb dat zelf opnieuw moeten leren. Er is zo’n wereld voor me open gegaan op vlak van seksualiteit en openheid. Vertragen. Bewust tijd maken voor elkaar. Met vallen en opstaan. Ik ontdekte het belang van sisterhood, elkaar dragen en aanmoedigen als vrouwen. Van hieruit startte ik mijn eigen Yoni Retreats, om vrouwen samen te brengen en hun vrouw-zijn en bekkengebied beter te leren kennen.

Tijdens de periode dat ik single was, moest ik door een volgende angst: Mijn angst voor mannen. De tijd was rijp om mijn verdrongen jeugdtrauma recht in de ogen te kijken. Ik schreef me in in een tantra workshop voor vrouwen én mannen. Met een bang hartje kwam ik toe op vrijdagavond. Bang om mezelf te laten zien, bang dat een man té dicht zou komen (en dat ik dit niet zou durven aangeven). Maar wat een – onverwachte – bevrijding! De maanden nadien werd dit mijn persoonlijke opdracht en ging ik steeds verder verkennen in het contact met de ander – met als doel: trouw blijven aan mezelf, mijn waarheid durven spreken, plezier maken en kwetsbaar op te stellen. Ik ontdekte een nieuwe, vrolijke, lichte en bovenal vrije Griet! Een Griet die zich wél veilig kon voelen bij mannen. Ik kreeg er zoveel prachtige vrienden bij. Vanuit deze persoonlijke zoektocht werkte ik een retreat voor singles uit en geef ik vandaag ook tantrische massages aan mannen.

En dan kwam Koen op mijn pad. Ik was totaal niet op zoek naar een vaste relatie. We startten als speelkameraadjes; na een half jaar kon ik inzien dat het méér was en liet ik hem steeds meer toe in mijn hart. Stap voor stap.

Door – en met – Koen heb ik nu de waarde van openheid en veiligheid ontdekt. Ik had nooit gedacht dat ik me zo veilig kon voelen bij een man. Samen op ontdekking gaan vanuit het koppel is fantastisch en willen we doorgeven aan andere koppels. Ja-we kennen elkaar ‘nog maar’ twee jaar. En toch ben ik er rotsvast van overtuigd dat we méér zijn dan 2 speelvogels met vlinders in hun buik die in sprookjes geloven. Koen heeft al veel meer van mijn donkere kantjes mogen zien dan mijn ex-man in 17 jaar. En geloof ik dat wij voor eeuwig en altijd zullen samen zijn? Dat weet ik niet. Ik kan alleen maar zeggen dat ik vandaag ontzettend dankbaar ben met deze man in mijn leven. Ook als het spannend is…

Een vrouw uit de verenigde staten, noemde me ooit een “wounded healer“…

Elk retreat, elk programma, elke privé-sessie dat ik met Full of Wonder in de wereld wil zetten, komt vanuit een eigen diepe wonde. Pijn die ik recht in de ogen durfde kijken en die me transformeerden als mens, als vrouw, als mama, als geliefde, als vriendin, als zus, als kind, als onderneemster. Een zoektocht uit de comfort zone maar het bracht me wel bevrijding en levenskracht.

Elk element van wat ik breng, komt niet zomaar uit de boekjes maar heb ik doorleefd. Ik ben er heilig van overtuigd dat iets lastigs en pijnlijk ook altijd een nieuw begin kan zijn van iets moois.

Ik wil staan voor puurheid en ondersteun je graag in het opblinken van jouw parel zodat je nog meer kunt gaan schitteren dan ooit tevoren.

Een missie waar ik zo vurig in geloof, dat ik er mijn carrière als General Manager en Visiting Professor in de fondsenwerving voor opgaf. Vandaag ben ik keramiste in mijn eigen Atelier Rebelle en bezieler van Full of Wonder. Daarmee zet ik mijn passie voor schoonheid en sacred sexuality in de wereld.

Wie je ook bent, waar je ook onderweg bent op jouw pad, je bent helemaal ok. Ik neem je graag mee op reis binnenin jezelf.  Een reis die misschien best wel spannend is, maar die ongelooflijk bevrijdend is achteraf.

Ben jij klaar om je innerlijke kracht op de wereld los te laten?

Het verhaal van Koen

Ik heb vaak verlangd naar een partner die bij mij paste. Iemand die compatibel was met hoe ik in het leven sta, met mijn passies en mijn verlangens. Maar dat is uiteraard en utopie. Zelfs áls je die persoon zou vinden uit de duizenden, dan pas je enkel bij elkaar aan het startpunt. Wanneer je als mens verandert en evolueert, is er geen enkele garantie dat de match “automatisch” overeind blijft.

Het klinkt misschien stom, maar de sleutel tot de perfecte match is om simpelweg te delen wat je nodig hebt. Om open en authentiek op te komen voor je behoeften.  Maar soms passen we ons eigen gedrag jarenlang aan, aan de veronderstelde houding van onze partner. Terwijl een eenvoudig gesprek zoveel openheid en verlichting kan brengen.

Als je mij vijf jaar geleden over de Koen van vandaag zou verteld hebben, dan zou ik je eens goed uitgelachen hebben. "Spiritualiteit", "verbinding", "energie": allemaal woorden waar ik in het beste geval niks mee had en in het slechtste geval zelfs een afkeer van had.

Ik was in die periode getrouwd, papa van twee jongens van 4 en 6, aan het bouwen aan een huis en bedrijfsleider van het softwarebedrijf dat ik zelf mee had opgestart.

Als ik er nu op terugkijk, zie ik de ongelooflijke paradox waarin ik leefde

Ik wilde een goede vader zijn voor mijn kinderen, en “provider” voor het gezin. Dat betekende dat het bedrijf goed moest draaien, zodat er financiële stabiliteit zou zijn. Ik moest hard werken om de groei van het bedrijf te bestendigen en de cashflow positief te houden. Daardoor bleef er – tragisch maar niet verwonderlijk – niet veel tijd over om met mijn gezin te spenderen.

Ik zat in die periode zo in de mallemolen dat ik helemaal meegesleept werd. Maar ik zat ook heel erg “in mijn hoofd”. Alle uitdagingen en problemen werden cognitief en rationeel aangepakt. Ik voelde de emotionele nood van mijn gezin niet en ving de signalen niet op dat mijn vrouw zich eenzaam voelde. Ik was blind voor de “ziels”-kant van het verhaal.

“Voordat de bom valt”

Het spreekt voor zich dat het huwelijk op die manier ook maar op een laag pitje stond. Ik richtte mijn energie volledig op het bedrijf. Mijn vrouw draaide dubbele shifts door mee te werken in het bedrijf én de steken op te rapen die ik in het gezin liet vallen. En dan was ik verbaasd dat ik thuis niet meer die sprankelende en opwindende vrouw had waar ik ooit verliefd op geworden was. Meer dan “verbaasd”, ik was zelfs een beetje verongelijkt. Ik werkte keihard voor ons gezin en ik trof thuis alleen maar een uitgebluste en vermoeide partner aan!

Ik heb lang ontkend dat ik verliefd was op een ander en daarna hield ik mezelf voor dat het bij die ene vrijpartij zou blijven. En dan bij die twee keer. Voor ik het wist had ik een buitenechtelijke relatie. Het was alles wat ik thuis niet vond: spannend, opwindend, jong, fris en onbezorgd.

Mijn vrouw deed nog haar uiterste best om het huwelijk te redden. Tijdens die ultieme poging heeft ze mij een groot geschenk meegegeven: we gingen langs bij een relatietherapeute die me, na rondslingerende verwijten en frustraties, vroeg: “Koen, wat doet dat met jou, om dat te horen?”.

Het daagde mij: ik voelde niks

Ik voelde uiteraard woede, maar ik kon niet aan de onderliggende emoties. Ik kon niet afdalen in mijn buik en voelen – laat staan benoemen – wat er speelde. Ik kon alleen vanuit mijn hoofd verhalen vertellen over wat er allemaal was gebeurd en hoe ik het zag, maar in mijn hart gaapte een groot leeg gat. Ik verlangde er zo naar om met passie en vuur in het leven te kunnen staan, en om dat ook mee te geven aan mijn kinderen. “Als ik zelf niet kan voelen, hoe kan ik mijn zonen dan opvoeden tot complete mensen?”

Het zette een kettingreactie in beweging die ik niet voor mogelijk had gehouden. Het universum bracht de juiste mensen en ervaringen op mijn pad: persoonlijke coaching, Michael Barnett, Leading by Being en een aantal oude en nieuwe vrienden. Het geschenk dat ik mezelf gaf, was om me helemaal te smijten en over te geven aan het proces.

“Woehoe” en de erotiek van het leven Ik had 20 jaar vanuit mijn hoofd geleefd en was vergeten hoe belangrijk mijn lichaam voor mij is. Ik begon te dansen, zocht contact met de natuur, verkende de erotiek van aanraking en ik raakte weer in contact met mijn gevoel. Ik heb de voorbije jaren geleerd om te vertragen, om te voelen hoe het met mij gaat, om woorden te plakken op de emoties en niet te gaan lopen bij de lastige stukken. Om open en authentiek te zijn, ook wanneer het beangstigend is.

Vroeger zou ik dit allemaal "woehoe" of "zweverig" hebben genoemd. Maar vandaag besef ik dat TV-kijken, sociale media of alcohol net de ontsnappingsmechanismen zijn om uit de modder te blijven. Het vergt immers moed om je maskers af te doen, om te durven kijken naar de pijn en het verdriet. Diepgewortelde angsten, schaamte en ego steken nog regelmatig de kop op. Maar ik besef nu meer dan ooit dat ik erdoor moet. Dat ik mezelf moet durven laten zien om gezien te worden. Dat het leven alleen maar de moeite is als elk gevoel mag er zijn, élke onzekerheid wordt toegelaten, élke angst verwelkomd en al het plezier wordt gevierd!

Ik ben een leraar in hart en nieren. Ik leef helemaal op wanneer ik mensen kan helpen groeien en zichzelf ontplooien. Ik voel bij mezelf een hele grote drang om die liefde voor het leven en voor mensen over te brengen op anderen. Niet vanuit een academische insteek, maar vanuit het “be-leven”: samen op pad gaan, het vuur in mensen en relaties aanwakkeren. Ik wil zorgen dat mensen dieper met elkaar kunnen verbinden en dat ze de erotiek van het leven kunnen voelen en exploreren.