Ilse Reddé
Kurt De Vooght

?: Want ik weet nog veertien dagen dat mijn papa overleden was, ben ik aan de winkel gereden en dacht ik even in de auto, voor wie doe ik die winkel eigenlijk nog? En dan dacht ik even aan, ah, dat bewijzen, dat is zo hard gezeten. Ja, ja, ja. Welkom bij de Bedrijf de Liefde podcast. Hey, wij zijn Griet Alice Verhaard en Koen Pellegrims van Full of Wonder. En wij nemen ondernemers en hun geliefden mee op reis naar zichzelf en naar elkaar om samen hun droomrelatie waar te maken. Als je tijdens deze uitzending denkt, dat wil ik ook, maar misschien hebben we daar wel wat hulp bij nodig? Vraag dan jullie gratis wake-up call aan via onze website fullofwonder.be. In deze podcast hebben we het over ondernemen en verbinden, over de boardroom en de bedroom, over vallen en opstaan, over lachen en huilen, over kinderen, over honden, over het hoofd en het lijf. Maar vooral over liefde en over passie voor het leven. Oké. Welkom Ilse, welkom Kurt. Zoals we altijd starten, starten we met het drinken van de cacao. Het is misschien wel fijn dat jullie eventjes jullie kopje vastnemen. Zo de warmte voelen van het kopje. En ook eens, misschien kan je eens ruiken. En eens voelen ook hoe je er op dit moment bij zit. Aan jullie keukentafel, jullie verbindende plek in jullie huis. En als er een woord komt dat je er nu bij zet dan mag je dat uitspreken. Een beetje stressie, maar wel dankbaar dat wij ons verhaal met jullie kunnen delen eigenlijk. Ja. Ik heb een beetje de bibber. Ik voel echt een beetje een trilling op mijn leven. Ja, ik vind het best spannend. Ja, maar ook wel fijn dat we te gast mogen zijn. Ja, dank je wel. Het grappige van mijn woord was welkom. Ik voel me hier super welkom. Dus dank je wel dat wij te gast mogen zijn. Maar ik voel me echt als een vriend aan de keukentafel. En blij. Wat is de bedoeling? Merci. ik sluit mij daar ook mee aan mijn woord was ook welkom het was ook het eerste woord dat Kurt uitsprak toen we daarnet in de winkel, binnenstapten we hebben daarnet al achter de schermen mogen piepen dus voilà, dankjewel, voilà, wie zijn Ilse en Kurt wie zijn jullie? Wie zijn Ilse en Kurt en Santé trouwens Santé, ga niet eens gaan slokje nemen Ja. Ilse en Kurt, Kurt en Ilse. En Kurt is van West-Vlaanderen, BRNM. Echtgenoot van Ilse. Papa van Xander en Arno. Ik ben ook tien jaar ouder op Ilse, dat wil ik ook wel meegeven. Ik ben 54, Ilse is 44. Ik ben eigenlijk zo in zijn haar. De schouder, uit de hand op de schouder van Ilse. Het oog die zo'n beetje meekijkt, mee voelt ook. Het mag zo uitrekenen, ja. Absoluut. Ja. De stelkracht achter de winkel. Ja, zeker. De grote stellenkraat. Ja. Die al... Heeft hier gezien heeft? Paravla? Ja, eigenlijk wel. Ja. Mooi verwoord, merci. Ja. Ik zei net als een, goedenken, 22 jaren drood. Ja, van 20 stanneer. En 26 samen, niet? En 26 samen. Wow. Ik zie je oogjes fonkelen. Ja. Ik was eigenlijk nog nooit zo uitgesproken. Of ik was eigenlijk nog nooit niemand op die manier gevraagd. En dat brengt toch een andere manier van... ...van dat een keer uit te spreken. Van eigenlijk, gebeurt dat niet? Of weinig? Ja. Mijn beurt. Ja, wie zijn wij? Ja, ik ben eigenlijk een beetje sprakeloos. Ik zit hier met een microfoon. Er gebeurt niet zo'n microfoon. En ik vraag nog daarnet van, houd er maar rekening mee, want ik praat veel. En nu zit ik hier en denk ik, voilà, oké. Ja, wie zijn wij? Het is ook een grote vraag ja wel, het allesomvattend antwoord moet je je nu niet geven maar misschien wel iets van wat voel je vandaag dat je wil brengen ja, de eerste dat ik in mijn hoofd opkomt zijn de ouders van Xander en Arnaud. En ja, eigenlijk wel, ja, ondertussen een zeer hechtkoppel. Ik ben ook wel een hele weg en een heel traject afgelegd met ups en downs. Ik heb ver met downs ook. Goeie ups. Dat zijn de golfjes van het leven. En ook wel de de dragers van lingerie Ilse, want heel veel mensen denken dat dat ik alleen is. Maar dat is absoluut niet, want zonder jou ging het wel niet gelukt zijn. Ehm... En vooral in het begin, want het zei het laatst nog iemand van ja, je durft wel veel. En ik heb toen eerlijk gezegd van ja, oké, dat ziet er allemaal wel zo uit en ik stretch mezelf wel graag, maar je wil niet weten hoe bang dat ik soms ben van de dingen. In het ondernemen bedoel je dat? Ja, vooral in het ondernemen. En het was heel dikwijls ook, ik neem nu tien, vijftien jaar geleden, dat ik wel iets wou en je zag dat ook dan duidelijk aan mij van, dat is echt iets dat je eens wil, maar ik durfde niet. En dat was dan soms met het harde woord ook van, doe dat maar, ga daarvoor en toen werd ik dikwijls kwaad, van ja, moet ik niet pushen maar hij zag wel, dat was wel hetgeen dat ik wou en daar ben ik wel, op dat moment word ik er kwaad voor maar nu ben ik blij, dat hij me daar wel in geduwd heeft en soms was dat met tranen, soms was dat met ruzie van ja, dat moet ik ook wel allemaal doen het is hij die die stap niet moest zetten en dan was het niet meer, weet je wel maar, alleen maar ben ik wel blij dat hij dat toen gedaan heeft. Nu kunnen we dat op een zachtere manier doen. En weten we ook hoe we er anders moeten omgaan. En dat we het ook kunnen zeggen tegen elkaar. Oké, ik zie dat het spannend is, maar het is wat hij wil. Dus, go. Ja. Ja. Dat is trouwens de definitie van moeten. Bang zijn van iets en het toch durven. Ja, voilà. En het toch doen. Ja, zeker. Het is moedig. Ja, want eigenlijk ben ik als klein meisje altijd een bang meisje, maar ik heb dat nog een beetje mee, maar toch wil ik het leven wel helemaal nemen en de dingen doen en ik vond het jammer van de dingen te laten passeren ik wil het allemaal weggezien en gevoelden, en ondanks dat ik zo'n spijt is dat het niet in maar toch, de spijt zou groter zijn dan het ja, zeker, heel zeker ja, heel zeker. Nu, iedereen denkt wel winkeltjes doen, dan ziet er een plezant tajestehut. Ik zou dat ook wel willen doen, maar komt er een C, veel meer bekijken of dat de buitenwereld denkt. Weet ik hoe nog starten. De rest was bezig examens aan het doen. Als 19 jaar is, was bezig met collecties aan het kiezen. Van je 19e, Eels? Ja. Omwet letten naar school, hè? Ja. Ah ja, want het is 25 jaar. Lingerie Ilsen, dat heb ik gezien in de wereld. Ja, ja, ja. Proficie. Ja, merci, merci. Ja, het was iemand die zei, nog een keer 25, ik dacht van, ja, ik doe het graag, maar toch niet. Nee. En was dat een heel bewuststuk, dit wil ik? Of had je gezegd, op je negentiende collectie te kiezen? Of rol je daarin? Eigenlijk als klein meisje heb ik altijd winkeltjes gespeeld. Dat was altijd cadeautjes, maar winkeltjes spelen. Mijn mama zei ook, we waren met een schoenwinkel geweest. Ik wist toch hoe het thuiskwam, dat je al de schoenen ging uithalen. En dat je daar toch een winkeltje ging spelen, dat zat erin. Mijn moeder was heel duidelijk dat dat het plan was. En je papa rookte, hè? Ja, mijn papa rookte toen. En ieder pakje sigaretten in een cadeautje mee strikske rond. Alles wat ik kon in een cadeautje doen. Alles wat ik kon in een cadeautje doen. Dat vervelend stond ik wel. Ja, en zakjes en lintjes sparen. En ja, fantastisch, vind ik dat. En toen heb ik ook wel die richting gekozen op school. En ik had toen een stageplaats in Oostkamp. En ik weet dat ik nog collectie mocht gaan kiezen naar Armani. Ik mocht mee. En die stage liep op zijn einde en zei me vroeg aan die winkel van ja wat wil je doen ik zei ja ik wil winkel looden ja maar het is hier een leuk pand in de buurt dat komt vrij, is dat de moment niet en ik dacht van ja, weet niet ja maar dat is een mooie locatie je mag dat niet laten liggen en dat is waar ze eigenlijk allemaal een beetje. Beginnen rollen en ik was toen ook veel zwaarder dan dat nu was en ik wist dat die nood er was om lingerie badmode maar voor een maatje meer. Dat was eigenlijk het plan. Ik ben ooit zo gestart... In oktober 18, toen is het inderdaad van school onmiddellijk gestart zeer spannend, er waren toen op dat moment al twee elektrisch winkels in Oostkamp en die kwam erbij als derde en eigenlijk waren de merken toen al verdeeld, de grotere merken waar toen andere twee winkels waren verdeeld ja, en we hadden een winkel om de hoek en in december, 18 dus twee maanden dat dien, komt die man binnen hij zegt van ja, zij hadden toen twee winkels in West Capella en in Oostkamp wij willen van die winkel in Oostkamp vanaf wil je hem overnemen, en ik dacht, 19 jaar, twee man noem winkel gevuld, winkel ingericht en nog een overname, ik dacht van ja, dat gaan we niet doen maar goed, ik woonde toen nog thuis en aan tafel kwam dat toch ter sprake, en mijn papa zei, maar we gaan dat doen hij zei, jij dat niet doen, daar hebben we een concurrent bij en hij, ah ja, oké ah ja, oké Ja, dus dat was allemaal in februari. We zijn wel in het pand gebleven waar we waren, want dat was allemaal nieuw. En we hebben toen eigenlijk al de merken en de collecties overgenomen. Die man had dat ook zeer fijn aangepakt en eerlijk aangepakt. Van kijk, een jaar lang gaan we de klantenkaarten uitbetalen. Wij gaan iedereen aanschrijven. En toen hadden we eigenlijk een assortiment voor dames en heren, met alle maatjes. Want eigenlijk, het verhaal van die maatje meer, dat ging te lang geduurd. En ik denk dat we dat niet gingen overleefd hebben. Je moet ook je publiek van veel verder halen. En toen iets later dat was in twee maanden, dat was zeven maanden nadien nee, nee, nee, februari is het wel? Ja, ik weet het nog heel goed heel lekker, ja en toen hebben we later nog kinderonderhoed en pyjamas erbij genomen, dus nu is het eigenlijk van 0 tot 99 of 100 en weet wel, kunnen we eigenlijk alle maatjes, ja, alle maatjes het ruime assortiment, Maar dat is niet toevallig dat zo'n dingen op je pad komen, natuurlijk. Nee, nee, nee, nee, absoluut niet. En dan de moed om het vast te pakken. Ja, voilà. En die vrouw, waar we de winkel van overnoemen, die heeft zelfs nog flexie gedaan bij ons. En de dame die op mijn stageplaats werkte, ik had er een zeer goede klik mee. En die vrouw, dat was ook een zeer goede verkoopster. En ik zei nog tegen mijn moeder, moest ik ooit een winkel hebben, dan wil ik die vrouw, dat zij ooit bij mij werkt. En zij werkt nu bij ons. Ja, Sandra werkt nu bij ons. Sommige dingen spreek je ton uit en dat wordt dan effectief ook wel zo lukt ik denk dat de ruggestuurd van je ouders daarin ook wel heel welkom. Je papa was op het gebied van zaken doen heel inzichtvol sommige dingen moeten gebeuren sommige dingen doen we niet het waren ook ondernemers dat was ook, absoluut dus nu ja, winkeltje doen Dat ziet er al geestig uit. Maar door te gaan zagen, in het begin, kijk. Heel vetroen gezien. Lezerie is er niet zomaar gekomen, door van alles. Dus in het begin, moet dat in ieder geval zijn, als je morgens begint en s'avonds door je deur toe, en dan staat op je boek 0, dan is er niet veel voorken gepasseerd. Dan heb je ook de dag door Tiet-et Van na te denken Dus dan haddeelste dan thuis kwam We woonden toen samen ook. Ik ging gaan werken Dus ik had plan Zelfs ook ik dat en dat en dat doen En deelste kwam thuis En was Ze mag doen We zijn een koppeltuur, dan mag ze het vertellen, Maar het zorgde er ook wel voor dat ze zich bepaald hebben. Ik was wel leeg. Ik kon dat niet oplossen. Mensen proberen oplossing te zoeken, maar als er niemand komt, dan komt er niemand. Dus ja, het is er niet zomaar gekomen in je winkel. Ik bedoel, dat is het nodig. Nee, tuurlijk niet. Als je dan zegt, 25 jaar, 50 collecties. Weet je dat nu? Alle kneepjes van het vak. Dat loopt vanzelf. Er zijn er geen tranen meer. Toch niet, toch niet ik had zelfs nog op de beurs ook laatst verteld ik ben nu 25 jaar bezig, en ik dacht even ik ga het ondertussen wel al weten maar eigenlijk weet je nog juist helemaal niks want alles verandert, klanten veranderen koopgedrag verandert, economie verandert, het blijft opnieuw telkens opnieuw zoeken nieuwe merken, nieuwe collecties mee met de trends het blijft zoeken en spannend. En soms een keer een ding proberen en terugschakelen en... Maar eigenlijk wil ik nog een keer terugkomen op iets anders. Op dat stuk dat we eigenlijk begonnen met. Voor een maatje meer. Want eigenlijk gaandeweg die evolutie, dat liep eigenlijk samen en. Ik ga aan de weg ook mijn pad afgelegd om mijn eigen leven te aanvaarden. Ja. En daarin is ook dat verhaal rond die we uitstralen. Naar de foto toe, naar de kalender toe. Dat iedereen mooi is op zijn manier. Zowel vrouwen als mannen. En ook belangrijk naar de tieners toe. Want er zijn heel veel vrouwen die bij mij in de winkel komen. Die een enorm oordeel hebben over hun eigen leven. Want die dat zo overzetten op de kinderen. Of op de dochters. Of als de moeder die binnenkomt van ja het is voor een BH maar het is niet makkelijk hoor ik dacht van ah nee het is moeilijk, het is een beetje zwaarder en ik dacht van nee, weet je wel wil ik signaal sturen, dus daar probeer ik een zeer belangrijke rol in te spelen of ik hoop dat ik daar een belangrijke rol kan en mag in spelen, en zelfs de oma's die al die van daar al uit op de kleinkinderen heb je gezegd ik moet dat ergens proberen te onderbrengen want dat is zo belangrijk Maar onze jongens ook, ze gaan altijd weer naar de gym en ze zien er altijd weer fantastisch uit. Maar ik geef hen er ook complimenten over. Maar daarnaast zeg ik ook van, stel nu dat je bij zoveel jaar om een of andere reden niet meer naar de gym kan en je bent 20 kilo bijgekomen, ik ga jou even graag zien. Ik vind dat zeer belangrijk om dat erbij te zeggen. Ja, en alleen, ademt de winkel ook uit. Toen we binnenstapten, die foto die daar hangt, dat zijn mensen. Dat zijn geen modellen. Het is zelfs letterlijk zo. Maar ik vond dat... Dat raakte mij wel zo. Ik heb dat echt mogen voelen. In de kalender waarover je spreekt, onze luisteraars weten dat misschien niet. En daar staan jullie zelf op. Met wat vriendinnen. Een aantal mannen. Kurt, met collega's. Dan daar een ondergoed op. Heerlijk mooie beelden. En niet zo photoshoppt. Ook belangrijk. Het feit is ook van... We hadden gedacht, we hadden een kalender. Je wilt daarop staan. Dat had een zoektocht worden. Maar het feit was dat een zoektocht. De mensen die we kenden, ja, maar ik wil op jullie kalender. En dan zelfs iemand over het hoofd te zien van... Ja, die gaat dan willen van, omdat die een grote functie had binnen zijn werk, die gaat dan niet bij hun leven staan. Dat komt maar er wel aan gedacht mijn man had het eigenlijk al gevuld voor hem en hij had dat niet willen doen maar het was het niet zo we zijn ergens samen we worden op weekend, en we zeggen ja er komen de kalender en foto's en ze doen je wel een lip staan. Anders, wil je dat niet opstaan zien? Waarom wil je dat niet opstaan? Natuurlijk wil ik dat doen. Je bent hier. Ja, ja, ja. Ah, ja, oké. Ja, ja. Want als we over de steen wegrijden zien, wat is Kurt? Wat is dat? Zes meter op vier meter? Dat ik dat vijf op vier is. Ah, wel. Dat ik dat vijf op vier is. Dan kun je wel veel positieve reacties op. Ja, enorm. Ik was zelfs laatst nog aan de man die zei van ja, ik ga zoiets doen dat ik wil ook meedoen. Ik dacht van oké. Ik was het niet nog met de selectie. Ja, maar dat voel je als je binnenstapt, of dat voelen we ook, als we langs dat bord passeren. Lingerie Ilse, dat is niet zomaar een lingeriewinkeltje. Het is echt, ook de visie erachter, ja, dat is een pionier. Nu dat wil je ook uitstralen, dat iedere man, vrouw, kent, mooi is. Ja, elk lichaam is mooi. Merkt dat ook in het aanbod, Elske? Is dat veranderd? Want je zegt dan 25 jaar geleden, we gaan nu zo starten. Is de sector daarin bewogen? Of is dat nog altijd pionierswerk? Ja, toch wel. Wat we wel zien, merken die komen, merken die gaan. Daar zien we wel een verschuiving in. Ook merken die bijzondere beslissingen maken. want we hebben door een merk die nachtkleding en badmode maakt en die nu ineens geen nachtkleding nemen gaan maken wat ik op zich wel jammer vind, ja, dat is alleen waarom die beslissing ze zijn nog thans goed, nu zullen wel weten waarom. Ja, we zien wel dat dat sowieso ook wel verandert dat de merk ook wel zeer naar milieu toe verpakking ook zowel die dingen ook, dat het daar wel verandert nu, dat moet ook, hè, Maar rond die body positivity is dat... Want ik moet er plots ook ineens denken aan onze vriendin Morgane. Fotografen die daar haar ding van gemaakt heeft. Zo'n project No Babes. Dat zijn allemaal mensen die volgens de... Tussen aanhalingstekens geldende standaarden niet mooi zijn. Maar dus die allemaal zo prachtige... Maar de firma's doen er eigenlijk niets mee. Dat is zo jammer. Ik vind het fantastisch mooi. Je boks je wel op tegen de stroom. Ja, want de eerste doeken die langs straat moesten komen... Van je winkel, hè? Ja, dat was toen alleen de damesfoto nog maar. Dus ik had dat met die vertegenwoordiger afstroom van die firma. Ja, stuur mij maar de foto door en allemaal. En op een gegeven moment kreeg ik telefoon van... Ja, die doek kan niet in het straatbeeld. Ik zei, ja, maar welke reden? Ah ja, nee, het is te bloot en er gaat kritiek op komen. Ik dacht van echt? Ja, ik zeg nee. Het was niet voor jij gereed, het was niet dat het bloot was, man. Het was subtiel en oké, het waren inderdaad misschien de vormen dat we niet gewoon zijn in een reclamebeeld of in sociale media of weet ik veel wat. En ja, ja, ja, ik zeg kijk, ja, ik leg me daar niet mee neer. Ik zeg, er mag rust iemand langskomen daarvoor. Er zijn toen met twee, ik denk, ja, CEO's of bazen, weet ik veel, langsgekomen van die firma. Twee mannen. Ja, twee mannen. en die vertegenwoordiger was er ook inderdaad we waren met drie en ja nee we gaan dat niet doen en ik zei ja kijk we gaan toch aan tafel zitten ik ga koffie maken en we gaan nu aan tafel zitten, En ik kwam iets naar boven. Dat kwam van, ik weet niet waar. Ik dacht van, dat laat me niet gebeuren. Om die en die en die en die reden wil ik dat. Zeg, dat is nodig. Ik zie mij op de barricade staan, met mijn lote borst, met mijn spandoek. Weet je wel? Ik voel het helemaal. Ja, echt. Dat was niet zomaar lingerie. Ja, toen was ik niet bang. Die is in de promotie. Ja. Nee, toen was ik echt niet bang. Dat kwam van zo diep. Ik dacht van, nee. Maar goed, we hebben dan de weg kunnen. We hebben wel verschillende foto's. En we hadden toen een foto gekozen waarin we iets meer gedraaid stonden waarin het iets minder borst te zien was maar goed, toch het beeld naar buiten kon brengen dat ik wou, en dat is er toen toch doorgekomen en nu met het nieuwe doek Sinterwaa zei het, dat is nog nooit iemand die zo. Overtuigend gepassioneerd we zijn onder een indruk van het ene dat je hebt al versmied ja, dat shit ah ja, kijk, ik was dat zelfs al vergeten dat ze zeggen van, amai we kunnen eigenlijk geen nee zeggen ik dacht van, ah ja, en dan nu de tweede die nieuwe versie, en ze daar zelfs niet meer over gediscussieerd, dan ze van, oké, doe ja, ze zullen zeggen, de Ilse daar het was vorige vrijdag, denk ik no broad day, Niet goed voor uw winkel, maar in navolging daarvan hebben wij een aantal dingen op onze socials gedeeld en dus een van de vragen die we stelden is, draag je een BH, ja of nee? Ja. En wat daar bijvoorbeeld op terugkwam was vrouwen die zeiden, ik draag BH's, want anders zien ze mijn tepels. En dat bleek wel een ding, hè? Ja. En dat gaat toch ook over lichamen, mag dat er zijn, mag dat er niet zijn, met uw posters, dat is een beetje hetzelfde... Ja. Er zijn inderdaad zeer veel vrouwen die daar moeite mee hebben. Die daarvoor ook een voorgevormde BH kiezen. Om dat echt weg te steken. En eigenlijk hoeft dat niet. Maar ik merk wel dat vooral als we mensen in de thuisverpleging werken. Als ze soms met wat oudere mensen in contact komen. Dat ze soms welke commentaar op krijgen. En ook mensen die voor de klas staan. Dat zijn dus twee groepen. Ah ja, waar het moeilijk is. Ja, omdat je zo'n echt gestopt voor de klas en er wordt echt naar je gekeken en die dat veiliger vinden om een voorgevormde bijgaan te hebben maar eigenlijk is het er ook wel een beetje, taboe rond en oordeel en eigenlijk hoeft het niet ik kreeg ook zo reacties van mensen, het was op Instagram denk ik van ja het zijn ook gewoon tepels waarom maken we dat groter dan dat het is en toch ik merk dat het wel een hot topic is van hoe... Het zijn vrouwentepels. Want voor mannen is dat een pak minder. Socials zie je dat ook. Instagram, een blote vrouwenborst onmiddellijk. En als een man is met een blote borst, dat is geen probleem. En er is zo'n soort van kunstproject geweest waarbij dan. Foto's van vrouwen werden gefotoshopt en daar werden dan mannentepels opgeplakt. Ah ja? Gewoon als... Statement. Statement, ja. Ja, maar inderdaad, dat is wel een ding. En eigenlijk is dat jammer, want dat hoeft niet. Maar pas op, ik vond dat vroeger ook wel moeilijker. Ik spreek ook misschien tegen uw winkel, Ilse, dat ik al vijf jaar bijna geen BH aandoef. Pas op, ik vind het wel heel mooi om aan te hebben, maar dan meer als versiering dan als... Maar in het begin vond ik dat ook wel moeilijk, omdat ik dan dacht van, denkt iemand anders dat ik iets provoceer? Meer in die zin ja, snap ik wel daar heb ik zo wel tijd over moeten laten gaan, ik vind wel het vrij gevoel heel aangenaam, maar ik weet niet, merk je daar ook iets bij de vrouwen en de BH's ja, toch wel over een jaar of tien, of zelfs wat langer was het vooral de bouche-BH, dat zou een hele goede moes zijn, of een gelke erin van onder, om echt als je dat accent hebt die bus te leggen en een goed decolleteetje en al die dingen en dat verdwijnt wel dat voel je, ja, ik heb dat zelfs weinig of niet nog in het assortiment, of het is een keer op bestelling maar we gaan wel meer naar weer de kanten BH of de BH zonder beugel we voelen wel dat er door een verandering in komt en de mensen ook wel niet meer zo gevangen willen zitten in de BH, ja ja toch wel, wat op zich fantastisch is ja, zeker, Het is op een of andere manier ook wel belangrijk dat ze zeer goed past, van een borst die gekneld zit. Dat is een heel goed idee. Dat is letterlijk een beklemmend gevoel. Absoluut. Ja, geen adem bijna. Ik wil er niet over mijn vrienden. Zeg Kurt, de stille kracht achter... Ja, nee. Het is eigenlijk ook in lingerie, Ilsen, alleen achter de schermen. Daar hadden we daar straks ook heel kort over in de winkel. Dat er weinig plaatsen zijn waar je als man niet gedoogd wordt, maar in de winkel werken is lastig. In de winkel werken is niet lastig, maar het is als... Voor de klanten bedoel ik dat. Voor de klanten wel. Ik vond dat wel frappant, eigenlijk. Ja, eigenlijk als vrouw, als dat er een man, vind ik mijn persoonlijke, of van ons, dat je daar achter die toonbank staat of er achter, en hij komt door de UBH. Ik kan niet zeggen dat ik dat niet goed ga doen, maar vrouwen gaan in dat geval wel iets binnen meerwaarde. Ik ben twintig jaar automecanieker geweest. En toen is de firma overgenomen. En toen hebben we besloten om te veranderen van werk, ook in functie van onze kinderen. Ik nam de zorg en het eten aan van alles op mijn ouders. Wandelingen doen in de bug. op een bepaald moment weet ik nog onze kinderen, een pintig maan en de zaterdag was dat de een stond al op groentepap, en patatjes en de andere was nog volop papflessen, melk pampers dat is van tegen het handen we stonden er heel vroeg alleen voor drie weken was ik weer aan het werken en was net zorg voor jou, we hadden een fantastische dagmoeder, waar ik in volle vertrouwen de kindjes naartoe kan brengen, maar ik zou het nooit meer opnieuw doen. Dus mijn mama had ook gevraagd daarnaar, van kijk, ja, we mogen... Tot ons naast, mag die komen. We gaan maar drie weten zijn. In feite is ze zo'n beetje de mama-rol speelt. Ze is dat fantastisch dan, ook naar zorg toe. Dus mij ook als man zijn, als ik, met zo'n klein bobbeltje. Bij het klein selectisch onderdeeltje, die koopt, zit er een handleiding van 15 bladzijden. En bij zo'n kleine... Wauw. Wauw. Pas op, het was in de winkel niet simpel, maar het was thuis ook niet simpel toen was het geweest van, Eerste kwam thuis en ik stond in mijn koersfiets en Eerste, het is nu een uurtje voor jou ja, we kruisten elkaar in de garage, dat was echt dat, en toen toen ze er allebei waren het was veel ruzie en heel druk en veel dingen, dan was het zo van, ik zag hem staan in de fietskleren en dan was het in de garage en nu is het voor jou ja, en toen kwam het aan het eruit van, ja, we hadden, bekoeld, wat gezakt Bekomen, gezakt zo. Dus maar naarmate dat ze zo'n ouder worden, sta ik niet in de winkel. Maar om de collecties moeten gekozen worden, is het altijd op verplaatsing, of meestal op verplaatsing. Toen ga ik mee. Toen de kant van de heren. Toen ga ik wel een keer mijn mening zeggen. Ik zou dat nu niet dragen. Of vind ik dat kleur wel niet mooi. Ze doen toch nog wat je wilt. Ja, zo wel. En nu zijn we begonnen ook... Met wat papierwerk. Met wat papierwerk. Want dat is hetgeen dat ik niet tof vind. En we zeiden van, je zei, leer mij dat. Ah ja, ja. Dus, Kurt is aan wijs, maar als je dat niet... Nee, nee, nee. Nee, maar ja, inderdaad. En als we zo binnenkwamen, voelde ik ook zo welkom. Ja, ik had dan nooit zo bedacht dat het zo jullie twee samen is. Dat jullie zo'n mooie tandem zijn. Dat dat eigenlijk lingerie Ilse meer dan Ilse is. En go, is dat eigenlijk. Ja, en Kurt. En dat die Kurt essentieel is zonder Kurt. Geen lingerie Ilse bijna. Ja, ja, ja. Mag ik het zo zeggen? Ja, dat mag je zeker zeggen. Absoluut. Ja, dat is. En ja, I feel you, wat die kinderen betreft. Ja, ik denk dat... Bij mij kwam het er zo even naar boven ook. Ik heb ook zo op heel korte tijd drie kindjes gehad. En eigenlijk was mijn werk bijna een vluchten van de onvoorspelbaarheid. Ja, een bedrijf leiden van dertig man was voor mij veel comfortabeler dan thuis. In die, dus ik was ja, dus ik chapeau. Dat is allemaal zieker gezegd het is wel het punt van, is er een bepaal moment het pad van zelfontwikkeling gaan bewandelen en dat is, is u daar nu mee bewandelen woe, woe, woe, rustig, rustig nu, ik voelde ook wel dat ik dat nodig had, omdat ik thuis kwam met al mijn, Heel mijn... Bezongens. Ja. Dat ik jou door mij al jouw energie wegnam. En ik dacht van, ik moet daar zelf een weg in vinden. Dat ik me daar kan in... Meer zelf reguleren. Ja. En dat dat voor jou draagbaarder is. En ook wel na de scheding van mijn ouders. Na 38 jaar huwelijk uit elkaar gaan. En ik dacht als volwassen, dat gaat wel meevallen. Maar dat is echt niet meegevallen. en daar is ook wat, die twee dingen samen zijn een beetje de start geweest daarvan en we gaan de weg gehoopt dat jij mee wou, en nu, je pikt hier en dat wat dingen op zo, zo, zo, zo vroeger was het nogal van ah, god, vrouw, zo, zo, zo, zo, zo kort van reageren en toen is ik begonnen meewandelen en nu kan ik eigenlijk wel, vandaag dingen uitspreken, dat wil je erom niet zeggen dat we niet de mist houden, of zoiets de mist, of toen het heel donker wordt. En ik bloe en ik... Ik stik ook mijn handen. Ja, maar het feit is dat we het dan kunnen... Uitspreken. Van, ja, oké. Maar zelfs mij een keer boos maken, dat kon ik niet. En dat is nog thuis belangrijk. Want als een jong meisje is, is dat ze van, ja, nee, nee, huilen mag, maar niet boos worden. Dat was een beetje de dingen. Dat is van toezicht, hè. Ja, ja, ja. En, nu, no hard feelings naar mijn ouders, maar sommige dingen kreeg je gewoon mee. En het kwaad worden, dat heb ik nu wel geleerd, dan vind ik wel fantastisch, maar dat is soms niet zo tof maar dat mag, hé, maar je weet ook van een enorme kracht en als je dat kunt zien van je partner van oké, je is kwaad pas op, het ligt hier ook niet altijd hoor van je is kwaad, er klopt iets niet in het systeem voor de ander, wat is er nodig kan dat weer leiden naar een nieuwe orde systeem ja, zeker, dus dat nu spreekt met me uit ja en zijn er dan zelf ook dingen beginnen doen, Kurt? ja Ja. Eigenlijk mijn eerste retreat was bij jullie, bij Full of Wonder. De eerste keer dat ik dat voorzeg, wat gaan we nu doen? Het was spannend. Wat komt er op mijn pad? Het was een ongelooflijk weekend. Fantastisch, ja. De manier waarop jullie handelen, doen, voelen, aanwezig zijn. Awezig zijn en niets doen, bij wijze van spreken. Maar toch. Maar toch alles. Dat was de aanzetten eigenlijk. Want tijdens corona heb ik een filmpje gezien van jullie. En ik had de hoop. Ik dacht van hopelijk wil Kurt mee op dat pad. En ik had een filmpje gezien van jullie. En ik had Coen gezien. En ik dacht van... Coen heb ik nodig om Kurt mee op dat pad te knijden. Ik wist dat. Ik voelde dat. Ik vind die energie gaan klappen. Dat is de man die... Waar Kurt gaat durven zijn hart open zetten. En waar hij gaat vertrouwen en hem veilig genoeg voelen. Om te kunnen delen wat er is. Ja. En nu bij jullie aan onze tafel te hebben, dat is de max. Je had altijd kunnen denken dat wij bij jullie op een podcast komen om ons verhaal te vertellen. En ondertussen zit je ook in een mannencirkel, waar je op tijd gaat je laten vertellen. De volgende was bij Jvelien de Wit, een weekend. En nu zit ik in een mannencirkel. En wat brengt u dat? Wat brengt mij dat? De buitenbeeld. Het beeld van een man is, een man moet stoer zijn, moet er altijd aanwezig zijn, moet er staan. Maar dat een man eigenlijk echt moest durven uitspreken hoe je hem van binnen voelt, dan zijn er vele die worstelen met issues elk moet scheiding van alles en voelen ja het is wel een beetje, ehm als ik dat moet uitdrukken die mannencirkels zijn thuiskomen thuiskomen naar je gevoel maskers af ja thuiskomen naar je gevoel. Het is niet ver het is hier in Brugge dus ehm, Voeg je hem al oké. Dat is nog anders deel dan bij een vrouw. Dat zijn stukken dat wij als vrouw niet kunnen opvullen. En dat geeft voor mij ook wel een... Ergens een rust. Omdat we wel lang het gevoel hadden dat we de dingen moesten fixen voor elkaar. Wat zeer veel energievrouw, dat wel zeer lastig is. En door eigenlijk wel elk apart ons stuk of onze weg ook te gaan. Kun je het dan nog zo mooi verbinden samen, en brengt dat ook rust van ja, ik denk dat je dat wel mooi benoemd want wij zijn grote voorstanders om de dingen als koppel samen aan te pakken, om te vermijden dat ieder zijn eigen pad bewandelt en dat je uit elkaar, maar er zijn inderdaad stukken, en ik vind dat mannenwerk en vrouwenwerk trouwens ook, heel mooie voorbeelden van ik heb daar even iets te doen, in mijn tribe en dan kom ik met wat minder bagage of niet verwerkt of iets anders, kom ik terug en vinden we elkaar opnieuw, ik hoor het heel graag zeggen Kurt, want ik heb er ook heel veel aan aan de werk dus dat is een mooie dag ik vind dat ook wel leuk als we dat stuk, dat je als vrouw achteroverleunen en dat je weet van oké het is dorp ook voor zichzelf. Ja, opnieuw ik hoef dat niet op te lossen er zijn ook dingen die wij niet kunnen oplossen en dat hoeft ook niet Maar toch heeft dat rust bij mij. Het is voor een soort, dat je soms met iets terugkwam vroeger, van ik wil het altijd fiksen. Mijn vrouw zit met een probleem, hoe kan ik dat nu fiksen? Ja, ik weet het niet. En dan reageer je eigenlijk verkeerd. Maar nu heb ik iets van, uit het klep. Natuurlijk stel je voor dat de deur piept, met een beetje olie aan te doen. Ik dacht, ik heb dat piekst normaal. Het is niet altijd zo'n makkelijke probleem. Soms piept er iets, maar dan kun je er niets aan doen. en kan wel een beetje van ja... Toen vraag ik aan Ilse of ik iets voor jou doen. Verwacht je iets van mij? Dan zegt ze ja. Of het is gewoon een knuffel. Of nee. Het feit dat ik mijn ding mag delen, maar jou is voor mij genoeg. Voilà. Dat betekent we niet altijd. Aanwezig zijn bij de ander die aan het worstelen is, het grootste cadeau is. Want als je alles zou oplossen voor haar, dan gaat Ilse ook niet in haar eigen waarde en haar eigen... Allee, Hils is groot genoeg om haar issues op te lossen. Want het is het grootste cadeau dat hij er helemaal zijt voor haar. Ik zeg ook heel vaak, die oplossingsmodus is ook super frustrerend, omdat de meeste van onze partners zijn verstandige mensen en zijn wel in staat voor zichzelf te zorgen. En dus de voor de hand liggende oplossingen hebben die zelf ook al wel bedacht. Dus... Allee, ik wil het fixen, dan loopt het toch tegen de muur aan, want de voorhandliggende dingen zijn al gepasseerd. Dus dat is super frustrerend. Ik ervaar het wel super frustrerend. Ja, dat is waar. Dat mijn vrouw zo verstandig is. En je zegt inderdaad, ik moet niks. Ja. Wat kan ik voor jou doen, is een prachtige vraag. Absoluut. En het beter naar elkaar zorgen. Vind ik dat dat meer verbindend, dat je er meer verbonden ten over een akkoord toont dan op een tijd alleen. Dat we meer en meer ook voelen dat we gewoon helemaal onszelf kunnen zien. Ja. Dat vind ik het meest fantastische in... Ja. Ik wil dat eigenlijk in alle relaties. Ja. Dat is echt, ja, ook op werkvlak. Voel ik dat ook van dat ik mezelf niet kan zien dat dat niet stroomt. En dat dat zo'n energielak is. Ja. En nu kan dat gelukkig wel. Zeer fijn om dat te voelen. De collega's kan dat ook. Ja, en dat vind ik ook zeer belangrijk voor hen. Ik heb dat ook uitgesproken. Ik wil niet liever van, oké, de winkel draaien en goed draaien. En dat iedereen zijn boterham kan verdienen. Maar vooral een van de hoofd. Wat ik voor mijn klanten wil, het thuiskomen. Maar ook voor mijn medewerkers dat ze daar kunnen thuiskomen. Dat ze het kunnen delen. En vroeger had ik inderdaad ook wel gevoel van, ik moet dat hier fixen. en ik kan dat niet fixen. En toen luister ik ook en vraag ik van kan ik iets doen of verwacht iets van mij? Dat was wel een zeer belangrijk zinnetje, want dat vroeg allemaal veel energie en ik wilde subiet van alles doen en nu vraag ik van oké, kan ik iets doen? Verwacht iets? En 9 bij 10 is dat nee. En dat brengt voor mij ook als ik van oké, voilà. Hoe? Maar ze hebben het kunnen zeggen. En dat brengt voor hun er ook, want iedereen komt op het werk toe met weet ik veel, het was lastig met de kinderen. Ik heb vanmorgen ruzie gehad met mijn man en want eigenlijk baas zijn, ik vind dat schrikkelijk hoor, ik ben dat helemaal niet ja. Maar ik hoor je dat wel graag zeggen, wat je nu vertelt. Want ik heb... Het overkomt mij vaak als ik met mensen over professionele relaties praat. Dat ze dan zeggen, ja, maar ja... De werknemers moeten toch niet met al hun zever op het werk terecht kunnen. En er is ook zoiets als... Zo noemen we dat dan professionalisme. Dat betekent dan, laat uw brol... Van de huis staan. Dat is een beetje... En dat knaagt bij mij altijd. Maar zo de... Jawel, die mag hier allemaal zijn. Maar die moet niet allemaal daar gefixt worden. Nee. en dat is wel een heel belangrijk nuance ik heb ruzie gehad deze morgen met mijn lief, oei, ja, lastig en dan kun je binnenstappen en zelfs dat kunnen brengen zorgt ervoor dat je een veel meer aanwezige, werknemer hebt want anders zit hij maar te malen in haar of zijn hoofd van, ah, hoe gaat dat hier maar het feit dat je iets kunt uitspreken we hebben dat soms ook met sessies, we hebben hier net even samen ruzie gehad hoe kunnen wij anders op een goede manier en een sessie met een koppel gaan, als het hier tussen ons niet stroomt, dus dat gewoon benoemen, zonder dat dat koppel in paniek schiet. Nee, dat is ervoor dat we helemaal aanwezig kunnen zijn. Maar dan is mijn vraag naar jou, Ilse, gaat dat ook omgekeerd? Want daar heb ik vroeger in de foto geweest, dus ik ben er wel benieuwd naar. Dat kon lang niet, maar nu heb ik dat ook wel geleerd van... Ja, ik heb ook mijn... ...zorgen en mijn struggles thuis. En ik probeer dat ook te brengen. En inderdaad dat te kunnen delen van... ...kijk, ik heb een lastige dag. Want dat je het niet uitspreekt. Toen voelen ze dat je ergens een bepaalde afwezigheid hebt. En toen is het van... ...ja, is er iets? Heb ik iets niet goed gedaan? Mou ik ze er zorgen over iets? Is met de winkel te maken, weet je wel? En nu ook het kijk ook gewoon gaan uitspreken. Want het is nu bijna een jaar dat mijn papa overleden is. Dat is ook een heel proces geweest. want je kunt ook niet de tijd nemen of, allee, om dat echt allemaal een plaats te geven, dus dat gaat sowieso wel met stapjes, en dat er inderdaad dagen tussen zitten want het is moeilijk dat ik dat ook gewoon kan uitspreken, van kijk, vandaag is het lastig ja, ja, ik had zelfs zaterdag nog Sandra was bij mij in de winkel en we waren erover bezig tegen de klant en ja, het kwam even heel kort tranen en ik dacht van hoe mooi is dat niet dat ik dat eigenlijk ook kan, brengen, dat dat er mag zijn en dat bracht denk ik wel een heel mooi gesprek met die klant ook. Maar dat is ook die menselijkheid. We hebben straks gehad over dat lichaam dat we aanvaard worden, maar wat er daarbinnen speelt mag ook gewoon gezien worden. Eigenlijk zelf. Ja, en het is ook mooi dat je op die manier ook de intuïtie van je medewerkers bevestigd laat zien. Want die voelen dat van... Er is iets met Ilse, inderdaad. Ofwel beginnen die aan zichzelf te twijfelen, maar het feit dat hij dan ook verantwoordelijkheid pakt en dat dan uitspreekt, zorgt voor heel veel rust in het systeem. Ja, wat je dan ook wel soms hebt van, oké, Iels heeft het moeilijk, kunnen we iets doen voor haar? Dat verstaat ik dan denk ik wel van, ja. Of als ze van, ja, ga even aan een uur vroeger naar huis wel, het is eigenlijk wel al onder controle, doe maar. Ja, vind ik ook wel, ja, ik zou eigenlijk niet anders niet meer kunnen werken. Ja. Ja, dat is wel heel fijn om te voelen. Ja, het is ook anders geweest alleen. Absoluut, ja, het is anders geweest. Maar nu heb je een goeie flauw. Ja, absoluut. Dat is ook iets dat je moet leren. Ik heb er ook wel fouten. Met medewerkers samen met me vind ik een van de grootste uitdagingen in ondernemen. Ik vind dat echt... Ik heb er heel veel in geleerd. Heel veel pittige momenten in gehad. Maar goed, het heeft mij veel gebracht. En gebracht tot waar ik nu ben. Maar ik vind het moeilijk. Eén van de moeilijkste dingen. Maar waar leer je dat? Ja, eigenlijk nergens. Dus je neemt zo wat patroontjes van thuis mee Of dingen die je gezien hebt Elders Want je gebruikt dan het woord paas Dat is een woord dat ik bijvoorbeeld nooit zou gebruiken, Leidinggevende ofzo En ik moet het dan weten Of ik moet er altijd zijn Ik zag daar straks even lastig Toen je daar zei dat je na drie weken al terug Waar het gaat werken Dat is ook dat stuk Ik moet er zijn. Ik ben onvervangbaar of ik ben nodig ik moet het dragen ik moet het oplossen ik heb dat laatst ook afgetoetst met de kinderen, heeft dat iets gedaan met jullie dat jullie naar de dagmoeder moesten en aan drie weken waren jullie daar al en dat zou ik zeggen, we weten dat niet meer en ik kan nu sinds niks aantal jaar ben ik de woensdagnamiddag wel thuis of de woensdag thuis af en toe ik in het zaterdag en dat zei van, we vinden het nu veel fijner, en ik zei ja, als je die fase van dat pannenkoop en batten en kleuren is helder dat is er ook niet geweest, maar ze hebben er een ongelooflijk leuke tijd gehad bij Gilde bij de dagmoeder en nee we vinden het nu fijn dat je er nu ook bent want het is niet als tiener, Zijn jou niet nodig voor de hele praktische dingen, maar wel als je thuiskomt in een verhaal en in een... Hier aan de tafel. Voilà, hier aan de tafel. Hier aan de tafel, ja. Dus dat ik er wel op die manier kan zijn. En dat ik hier en door ook mijn momenten kan nemen. Want van de week is het ook één dag werken. Vind ik fijn dat ik dat kan bekomen. Maar ook dat is de flexibiliteit van de ondernemer. We hebben het er nogal over gehad, denk ik. dat mensen starten vanuit mijn eigen zaak, dan ben ik mijn eigen baas en dan heb ik vrijheid. En dan graven ze zich helemaal in, in allerlei moedjes en systemen, waar ze dan niet meer uit geraken. En dan zeggen ze van, doe mijn winkel dicht deze namiddag, want ik heb geen hoesting. Ik heb drie medewerkers, laat hen de boel maar runnen en ik ben een week naar Ibiza. Dat is de vrijheid, maar we zien zelfstandigen en ondernemers zichzelf heel vaak opsluiten. En dat is in ideeën meer dan in realiteit dat is wel de vrijheid dat je gekregen hebt met Annick en Sandra dat we naartoe gewerkt hebben alleen dat was nooit mogelijk, nooit ziek bewust van spreken wel ziek, maar ja, er toch zijn ik zie nog dat je in verwachtingen was, vannacht in het bureau de nammer ding dong Allee, al. Mondspoen, kou op iemand. Mondspoen. Allee, dat gaan we niet. Of maar wel, kak je nou. Dus ja. Nee, we hadden weg. Ja. Mooi en ook hoe jullie elkaar daarin dragen. Ja. Lang uit het hoofd, hè. Uit het hoofd leven. Niet voelen, hè. Ja, zo. Ja, ja, ja, ja. Tot in 2015, daar toen toch jezelf tegen kon. Want je kunt dat niet blijven doen en volhouden. Nee. Dus ja, het was wel een pittig moment. Ja. Wil je daar iets over vertellen? Ja, toch wel. In 2015... Toen werd je nog alleen, hè? Het was alleen in een winkel, er was nog niemand bij je. Jawel, hè. Jawel, jawel. Ja, toch wel. Dat was just tevoren verhuisd. Dat vond ik kei spannend. Omdat we sinds zeven jaar... Nou ja, acht jaar geleden, ja. Naar een nieuw pand gingen. We hadden een pand gekocht. Dus dat was groter. Dat was groeien. Vond ik kei spannend. Vond ik ongelooflijk. Dat ik dacht van ja, gaat dat allemaal wel lukken? Gaat dat wel gaan? En eigenlijk echt wel uit mijn limiet zitten van werken. en toch voortdoen en toch dat erbij nemen. En toen heb ik er eigenlijk wel echt aan onderdoor gegaan. Ik heb toen zelfs een anderhalf jaar antidepressie van genomen. Dat vond ik zeer moeilijk om eraan toe te geven. Nu, ik had dat op dat moment ook wel... En ondertussen blijven de boel. En ondertussen blijven de boel, ja. Omdat ik wist dat dat zonder dat niet kon, ik durfde dat ook niet uitsprijgen, dat dat toen allemaal gaande was. Dat was nog alles wegsteken op de buitenwereld. Met een smile de klant binnen laten komen en van binnen, sterven maar goed, ik heb dat gelukkig terug kunnen afbouwen, ondertussen zat ik op dat pad van die zelfontwikkeling en heb ik toen ook wel geleerd van meer zelfzorg meer te voelen wat er gaande is en wanneer er gesakeld moet worden. En dat is echt met golfjes want dat is de momenten dat dan wat drukker wordt en je herkent ook die signaal dat je opeens, ik kom daar nu weer heel dicht tegenaan van nee, ik herken dat gevoel oei, oei, oei, ik moet terug, ik moet terug als we van weer vertragen en weer achteruit van nee, dit is te snel dat is niet goed, dat is te veel. Dus het heeft mij wel zeer veel gebracht ehm, dat had wel een groei ja ik ging daar nu nog iets over met even kwit kun jij dat goed aanvoelen, Kurt wanneer dat Ilse de signalen, die aangeven van oei ja, eigenlijk wel, ik ben eens nu die eerder ziet dan ik echt, ja zo'n meterje zo ja, wij kennen elkaar al ja, nu ondertussen zijn wij 22 jaar getrouwd en 26 jaar samen. Als ik haar bel dan kan ik aan haar stem horen van het is oké, het is niet oké, oftewel als ze thuis komt als ze in het uur altijd de keuze staat zo, je ziet het is oké even haar scannen het is oké, het is eigenlijk even niks en dan komt het wel, of ze van zou je niet iets doen voor jezelf zou je geen tijd nemen voor jezelf als die dingen, en dan denk ik van oh ja, is het nodig we zien ook wel twee mensen, ik en Ilse die heel veel aanvoelen die wel fijn gevoelens zien van dat er, mensen beter kent van, wat komt er iets aan voor? ah, Margriet of mekoen. Ja, normaal lacht hij meer of lacht ze meer. Ja, ja, ja. Dat was niet, ik ken wel of dat. Ja. Er zijn ook wat dingen die energie vragen, die fijn gevoelen eet. Tuurlijk, ja, ja, ja. En dus nootzen eet dat ook. Ja. Een oude zoon die voelt, goh. Heel veel aan. Heel veel aan. Ja, als een kracht en een valkwil ten leekere tijd, dat je zelf goed moet opladen. Nu, er is wel een feit van, maar met dat we zelf op het pad van zelfontwikkeling bewandelen, dan is de zoon daar ook wat dingen van mee, pa. Ah, ja. En welke zeggen? Naar de dingen dat wij zeggen of doen. Hoe zou ik dat moeten zeggen? De dingen die ze soms uitspreken van... Wat een andere persoon als commentaar naar iemand zou geven. Ja, maar papa of mama, die jong is of zo. Of die vrouw of de meis is zo. Ze is zoals ze is of je is zoals ze is. Dus een ander heeft dat niet over het woorden. Maar kan dat je perfect voorbeeld van geven? Maar die zegt, oh, nee, ja. Maar je voelt dat je bewust bent. Ja, ja, ja. Prachtig. Het was iets wat de jongste zei. En dat was een heel duidelijke grens. Ik zei tegen hem, wauw, ik zeg, ik vond dat cursus nu voor. En dat goeie van nature. Als je van, ah nee, dat is mijn grens. Ik ga daar niet over en ik ga dat zo doen. En ik dacht van, oké, top. Echt hé. Maar ik denk, als we het daarnet dan over dat ondernemerschap hebben en welke soort van, laat ons zeggen, bagagen of lessen of idee-fictions die je van thuis meeneemt. Het omgekeerde is ook zo. De positieve stukken nemen er ook mee. En dus de voorbeelden die je als ouder aanreikt. Zelfs al is het niet naar je kind, maar die lopen hier rond en die zien hoe dat gelm met elkaar opgaat. Dus die nemen daar superveel van mee. Ja. Dat voorbeeldje nog van daarstraks, van die jonge meisjes die zo van zwaarder zijn. Het omgekeerde werkt ook. Dus die positiviteit, dat is een prachtig cadeau dat je al meegeeft aan je kinderen. Ga je proberen dat, hè? Ja, ja. Nu, het is ook zo, en. Naar je winkel toe had winkels die op commissie werken naar verkoopsters toe, Bij ons is het zo, of is het zo, de persoon die komt kopen, de klant... Je moet hem goed voelen. Het is niet de bedoeling dat we die vrouw of die man overstaan met van alles. Dat je maar de rekening naar buiten gaat en dan thuiskomt van... Goh, wat is dat hier, zeg. Al doe je maar één stuk mee. Maar als je thuiskomt, dan moet je daar een goed gevoel bij. Ik denk dat ik extra in een folietje mijn sticker kan op. Als het thuiskomt, dan zou ik het uitpakken. Een cadeautje voor jezelf. Dat heb je gevoel van in de winkel. En het gevoel van Ilse als kind cadeautjes inpakken ja, zeer blij ja, inderdaad, als ondernemer is dat altijd zo frappant, maar ik denk wat doe ik vandaag en dat is gevoel van, ik zit helemaal, in mijn kracht, in mijn element van ook, wat deed ik als kind dat is, soms als ze het niet meer goed weten terugblikken naar oké wat deed u als kind, waar was ik daarin ondernemend dat dat heel veelzeggend is voorwaarden. Dan ga je je passie later halen. Ik zeg dat veel in de cadeautjes. Dat komt terug voor je kindertijd. De manier waar we hier de cadeautjes moeten inpakken. Ja, nu nog. Dat is een van de punten. Had er iets ingepakt? Als je thuis uitpakt, dan moet je zien dat dat met liefde verpakt geweest is. Het is niet zomaar verpakt. Ja, mooi. Mensen ontdekken vooral het gevoel dat ze ergens bij je kregen in niet op zich, het artikel is ook belangrijk, maar vooral het gevoel dat ze erbij hebben. Ik ben al veel vrouwen kunnen overtuigen die het niet leuk vonden om lingerie te komen kiezen. En als ze het nu wel leuk vinden door bij ons te komen, dat is toch het mooiste? Fantastisch toch? En komen er vaak mannen aan mee? Want dat is iets dat wij heel tof vinden samen. Wij doen dat heel graag samen. Samen gaan shoppen, samen. Ja, ja, ja. Er komen zeker koppels samen shoppen. En wat ik ook wel altijd boeiend vind, is de dynamiek tussen de mensen te bekijken. En dat ze voelen van... Oei, oei. Ja. Wie is de... Of wie houdt de beslissende factor, weet je wel, van het kiezen? Maar je voelt soms ook het... Vind ik soms een beetje een moeilijke als het een man die beslist wat de vrouw gaat kiezen en dan voelt dat die vrouw er niet gelukkig mee is dat ze eigenlijk iets aandoet om de man te plezieren want hij het mooi vind ja, dat is er jammer in ook vrouwen die kiezen voor comfort, en een man meer naar ik wil er ook iets aan hebben ja, ja in beden zijn, beden zijn compuleerbaar natuurlijk het is belangrijk dat die mixer wel is dat zij er goed bij voelt ook op een of andere manier en dat je door samen kunt, vind ik toch een belangrijke van dat, probeer ik wel een beetje te sturen respectvol naar alle twee, ja een boeiende job, Eels, zeker ja zei je daarnet van, de komende 25 jaar dus er komen waarschijnlijk geen 50 collecties meer, hebben jullie samen nog ondernemende plannen of dromen of ik heb wel het gevoel dat er nog iets anders, klaar staat voor mij maar ik weet niet wat maar ik stel dat wel voor open als er van of iets naast die winkel of ik verlengde ervan of ik weet helemaal niet wat dat gaat worden of wat dat gaat zijn. Maar het zou wel leuk zijn maar ik kan niet zeggen wat ik voel het wel er zit iets klaar en is dat dan Ilsen of is dat dan Ilsen en Kurt, dat is Wivra eigenlijk was dat jouw stuk ja, Ik heb eigenlijk nog niet in die richting gedacht eigenlijk. Wat dat me wel voorgenomen is, dat ik deze zomer had een heel drukke zomer. Omdat ik in dat ga werken na mijn uren. En ik had eigenlijk mijn verlof vol geschreven. Dat ga ik doen. En eigenlijk hadden wij hier geen vakantie samen. Niet of zo goed of niet. We zijn wel voorgenomen deze zomer dat we onze rustpunten gaan uitrijven ja dat was dus plan wel we zijn daar al te vallen bij begonnen, nu dit weekend we zijn mijn weekendje weg dus dat we meer dingen samen gaan uitrijven we spenderen heel veel uren aan onze zin maar we mogen ons zelf als koppel wat niet vergeten, en in het ondernemen gebeurt dat soms wel een keer, van dat moet ook thuis moet natuurlijk moeten er dingen je kunt er niet rond je moet jezelf als kop er niet vliezen, het gaat rap en dat gebeurt er wel dat maakt me elkaar, en dan als je mekaar niet vindt dan komen er van die domme ruzies En in feite is, je kunt maar goed voor je anderen zorgen, en je batterijen ook zelf opgeladen zijn. En als je geen rustpunten voor ziet, dan komt er dat je niets meer kunt vertrouwen van elkaar. Maar je doet ook al eens dat we tegen elkaar zijn, zo kan het nu eigenlijk toch wel niet. Dan zijn we voorgenomen van die vakanties meer, weet je, dat heeft niet gehad en echt als lovers niet als ondernemers, niet als ouders maar echt als lovers, en je hoeft echt niet bij wijze van spreken naar Ibiza te zien maar vakanties in eigen land dat mag natuurlijk, maar voorstaan wel dat mag wel natuurlijk, maar kies dat voor zichzelf je moet niet ver vanuitvallen om samen gelukkig te zijn samen op te laden ik heb Ibiza gezien, mag je niet Ja, je weet dat ik niet zo ter eerdere ben, hè. Je hebt gewoon de juiste lingerie nodig en dan is het wel... Dat is wel in orde, hè. Ik kan misschien nog juist dat laatste nog even... In 22... Of eind 21, zocht het met je nieuwe werknemster. En toen kwam er iemand op ons pad die het voorstelde om samen te werken. En ik heb dan even van in januari 22 tot september 22 dat traject bekeken, dat ik dacht van oké we dat samen kunnen doen en nog naar een groter pand en, me dat even bekeken en getest, om achteraf dan te voelen dat dat eigenlijk niet was wat ik nodig had, omdat ik dacht van misschien moet ik dat dan allemaal niet alleen dragen dan kan ik dat samen doen en mijn papa had dan nog het woord staan van ja pak maar een proefperiode, spring toen in subietuin voelde ik je wat dat geeft en gelukkig, want ik ben toen echt weer tot de conclusie gekomen van. Ik wil niet meer groeien het is niet nodig om dat veel te groeien, of we kunnen gelukkig voelen in ons systeem dat we nu zijn, en als die winkel kan draaien of dat die nu draait dan is dat eigenlijk voldoende want ik weet nog 14 dagen nadat mijn papa overleden was ben ik op de winkel gereden en dacht ik even in de auto, voor wie doe ik die winkel eigenlijk nog? En toen dacht ik van, ah, dat bewijzen had er zo hard in gezeten. Ja, ja, ja. Dat moest dan. Nee, dat moest niet. Maar ergens heb ik dat waarschijnlijk bij min zo erin gezet van ja, ik moet tonen wie dat ik ben en ik wil tonen wat dat kan. Maar ik ben wel blij dat we die proefperiode genomen hebben om nu te beseffen hoe goed dat is. Ja, dat is niet altijd maar meer en groei en grote. Dat je eigen gezinsgeluk en jezelf en je relatie. Dat die balans er ook kan zien. Want dat grote pand, dat was zeer aantrekkelijk en dat is een zeer mooie locatie want dat is nu in aanbouw, maar ik ben toch blij dat we dat niet gedaan hebben en dat het goed is, dat het oké is het is genoeg, het is goed genoeg het is goed genoeg mooi, zodat je balansreis tussen werken en tussen winkel je kan groeien en groeien maar dat is al mooi maar ja, ten koste het soms wel wat ja. Ik denk dat onze aflevering ook genoeg is. Ik zou er bij deze een heel mooi strikje rond willen doen. Zodat de mensen ze kunnen uitpakken. We kunnen nog uren doorgaan. Dat is bijna in elke aflevering zo. Wij gaan misschien nog wel uren door zelfs. Nadat de microfoon zou uitstaan. Ik vond het super interessant. Ik was een beetje bang dat het over de winkel ging gaan. En het is ook over de winkel gegaan. maar ook achter de schermen, letterlijk en figuurlijk. En merci daarvoor, allebei. Mooie mensen. Dank u. Jullie ook, dank u wel. Ja, merci. Jullie reuisteraars. Kunnen we misschien de andere zijde zien van Ilse? Van Lijssel Ilse? Ja, want het is iets anders dan Ilse en Lijssel Ilse. Dat zijn jullie allebei. Jullie ook, dank u wel. Merci. Aho, aho. Dank je wel voor je aandacht, lieve luisteraar Als je nu voelt, dit smaakt naar meer Abonneer je dan zeker op deze podcast Of volg ons op onze socials Want ook op Facebook en Instagram zijn we fullofwonder.be, Je kan deze podcast een duwtje in de rug geven Door ons vijf sterren te geven of een review achter te laten in je favoriete podcast-app Aho. De podcast delen met anderen. En blijf vooral verwonderd.