Hilde Watty
Werner van Bakel

Hilde: Kalo, ik ga dat hier ook afdoen voor het lawaai. Griet: Ah ja, slim. Koen: We checken misschien zelfs even kort af voor dingen waar jullie wel of niet over willen praten. Maar als er toch dingen gezegd worden die achteraf blijken, oh nee, dat had ik niet mogen zeggen. Alles kan eruit gehaald worden. En jullie krijgen de facto ook de gemonteerde podcast nog eens toegestuurd en te horen voor we iets online zetten. Werner: Dat zal goed zijn. Koen: En dat zal ook zeker niet voor morgen zijn. Werner: Dat geloof ik. Koen: Er zijn nog vier wachtenden. Griet: Ik weet het niet. Koen: Nog vier opnames die staan te wachten. Werner: En jullie gaan dat posten op jullie kanaal? Of niet? Koen: Wat we doen is, de podcast is beschikbaar via Spotify en via Apple Podcasts. En wij maken daar een beetje trammeland over op onze socials en in onze nieuwsbrief. Werner: Zijn we al geconnecteerd met jullie socials? Moet ik even kijken. Griet: Ik denk dat we op LinkedIn geconnecteerd zijn. Maar Instagram, weet ik niet. Denk ik het ook niet. Werner: Moet je het ook doen dan, hè? Griet: Ja. En Facebook, denk ik ook niet. Ja. Dan gaan wij dat ook weer. Als je het goed vindt. Werner: Dan kan je het ook. Koen: Ja, ja, ja. Griet: Dan kunnen we ook. Want hij maakt dan zo. Koen: Wat ik dan meestal doe, is ik voorzie een soort van basistekstje dat dan ook bij de podcast meegepubliceerd wordt. En een visual. En dan staan die ook op zo'n Notion-pagina, waar je die dan zelf kan afhalen en gebruiken. Je kan het dan gebruiken of je kan zelf iets nieuws maken. Maar eigenlijk reiken we maximaal aan. Griet: We prepareren het zo goed mogelijk voor dat jullie weinig mogelijk werk hebben aan te delen. Werner: Wij doen er niks meer aan. Daar zijn we niet zo goed in. En die techniek zou het kunnen. Met AI kan ik van alles. Koen: Maar het kost tijd. Kost tijd, tuurlijk. Werner: En jullie kennenden. En jou kennenden met je schrijven. Gaan we dat mooi lekker delen en gebruiken. Als je het goed vindt. En dan versterken we elkaar al. Griet: Voilà. Koen: Wat ik mij trouwens net bedenk. Is misschien ook best Engels voor jullie publiek dan. Of niet per se. Als we een Nederlands paard hebben. Werner: Alleen als een Nederlands product. als we Engels praten, internationaal, maar de Frans spreekt geen Engels. Koen: Klopt. Werner: We hebben het in Nederland, dus dat is slim. Griet: Zo met dat podcast in het Nederlands. Dat is het Nederlands. Koen: Dat klopt inderdaad, dat is terecht. Griet: Als er iemand die Engels zalig is, begint dan te luisteren... Koen: Dan dubben we het erover, hè. Griet: Laten we het bijna bijdrage. Koen: Ja, maar er is geen video. Er is geen video, het is enkel audio. Werner: Maar die doet dat je luistert, doet die toch? Ja, maar als je een podcast beluistert, heb je niet om meer te kijken. Gaat dat ook niet? Nee. Want je kijkt vaak op de computer. Koen: Ja, soms wel. Maar er wordt heel weinig... Het gros van de mensen luistert via Spotify. Heel veel Apple Podcasts en heel weinig op YouTube. Bij het weinig. Griet: Misschien straks een fotootje maken. Koen: Ja, zeker. Ik voel als ik zo die intro doe over de practicals, dat we dan soms in de hoge energie podcast induiken. Dus misschien moet ik het dan. Griet: Aan u laten. Wel, ik wou eerst vragen. Zijn er zaken waar jullie het absoluut niet willen over hebben? En zijn er zaken die absoluut wel aan bod willen laten komen? Werner: Het laatste lijkt me toch ook verstandig? Ik heb niet echt een censuur of een beperkende gedachte die het niet zou kunnen. Ik weet niet aan hoe spannend het wordt, maar ik ben een heel ander, ik ga heel ver erin, dus dan weet je dat vast. Maar waar wel over weet ik ook niet. Maar jullie gaan ons begeleiden, toch? En als het comfortabel voor je is, moet je het gewoon zeggen. Hilde: Ik denk wel zeker aan... Ik denk dat we eerst samen moeten nadenken van... Wie willen we hiermee bereiken en welke message willen we brengen? En ik denk dat dat eigenlijk wel toch iets is dat we samen eerst een consensus moeten overvinden. En dat jij dan ook in de richting wat kan sturen. Van mij hoeft het niet gestuurd te worden. Maar ik zou wel willen hebben dat ook naar jullie toe, dat jullie klanten er ook iets naar hebben. Dat ik als matchmaker iets kan zeggen van, dat het misschien wel interessant zou kunnen zijn dat ze bij jullie het traject ingaan. Dat dat toch wel de message is. Of wat is de message dat jullie erin willen hebben? Griet: Wat wij heel fijn vinden in de podcastopnames is dat we van een wit blad starten. Echt waar. Werner: Ja, dan zeggen we niks. Griet: En dat we... Ja, het gesprek loopt altijd. En wat er zich wil ontvouwen, ontvouwt. En dat vinden we ook net heel mooi om zonder doel, dat is net heel tantrisch, het te laten ontstaan. Want vandaag wil geopend worden. Werner: Mooi. Griet: Ik denk dat we vier mensen zijn met allemaal bagage in onze rugzak, die sowieso de moeite waard is om te laten horen. Werner: Bijzonder, hè? Griet: Ja, mensen die naar de podcast luisteren, zijn mensen die op zoek zijn naar de liefde naar ondernemen en de liefde naar kwetsbaarheid, authenticiteit. En ik denk dat al die ingrediënten hier aanwezig zijn. Dus ik heb er heel veel vertrouwen in. Hilde: Dan gaan we start met een wit blad. Koen: Ja? Griet: Ik ga hier ook een beetje namen draaien. Dan is dat ook een beetje symbolisch. Ja, voilà. Koen: Mooi. Griet: Oké. Goed. Dan zijn we gestart. Het loopt al. Het loopt al. Oké. Ik ga even goed in en uit ademen. Het is heel belangrijk. Ja. We zijn aan tafel beland bij Hilde, bij Werner, met alle vier een kopje kakao. En daarnet vroeg Hilde, hoe gaan we dat opdrinken? Wat is de bedoeling? Ik stel voor dat we alle vier even ons kopje bij ons nemen. Dus ruiken... Aan de kakao, 100% rauwe kakao, klaargemaakt door Koen. En het is ook fijn om een intentie mee te geven met de kakao vandaag. Dus we starten de opname met kakao als hartopenend medicijn, om de openhartigheid in deze podcastopname te verwelkomen. En dus laat ons alle vier maar een intentie mee opdrinken en meegeven met onze kakao vandaag. Wie wil graag starten? Werner: Ik wil graag kunnen bijdragen aan degene die luistert naar onze podcast en alles wat ik heb mogen ervaren met jullie met Hilde en alles wat ik gedaan heb in mijn leven dat is mijn intentie mooi. Griet: Dan mag je die opdrenken in een keer zoals je wel een klein slokje een grote slok, Bijdragen. Koen: Dat is mooi. Griet: Bijdragen, ja. Hilde: Mijn intentie met deze cacao is dat ik met hoe ik momenteel leef in mijn hart kan bijdragen aan mensen om hun hart meer te openen. Griet: Dank je. Hilde: Daar ga ik op drinken. Griet: Ja. Hilde: Lekker. Griet: Lekker? Ja, mijn intentie is eigenlijk plezier en lichtheid. Ik wil graag... Soms denken mensen vaak dat ons werk zwaar en moeilijk is, Maar ik geef vandaag graag de lichtheid, speelsheid, plezierige kant mee met de cacao. Koen: Mijn intentie is nieuwsgierigheid. We kennen elkaar een heel klein beetje. We hebben al eens een babbeltje gehad. En ik ben heel benieuwd wat er nog zit aan de overkant van de tafel. Dus nieuwsgierigheid. Griet: Voor alle duidelijkheid, je hoeft niet per se heel jullie kopje leeg te drinken. Voel ook maar wanneer je genoeg hebt. Of als je graag bij wil, er zit nog. Werner: Voor het beste resultaat is het helemaal opdrinken. Bijna op. Griet: Ja, zoals een medicijn. Je moet ook voelen wat klopt voor mij. Niets forceren. Voilà. Misschien kunnen jullie jullie zelf eventjes voorstellen. Hoe jullie zijn op de manier die vandaag klopt. Om dat voor te stellen. Hilde: Ik naam is Gilde. Ik ben personal matchmaker. Hoe ben ik aan deze job begonnen? Dat ik na mijn echtscheiding het bijzonder moeilijk vond om iemand te ontmoeten die toch een beetje dezelfde taal sprak als mezelf. En ook wegens tijdsgebrek. Dus dat is mijn job. dat doe ik vandaag ik heb twee dochters 26, pardon 27 en 21 jaar dus de oudste is, vertrokken gesetteld als apotheker en met de jongste die zoekt nog een beetje haar weg en dat is ook nog het mooie dat je kunt bijdragen als mama om hen daarin te helpen. Griet: Om haar vleugels te strekken. Hilde: Absoluut. Werner: Ik ben Werner. Ik ben een enorme levensgenieter. Ik heb veel mogen ervaren in mijn leven, positieve en negatieve zaken. Mede door de negatieve zaken ben ik wie ik ben. Ik ben ontzettend gegroeid door al die dingen. En ik kan ervan genieten. Soms wens ik mensen wel eens wat negatieve ervaringen, waardoor ze weer positiever leven staan. Ik heb ook twee kinderen, waar ik ontzettend trots op ben, die wat verder weg wonen. Wessel en Maxime. Partner van Hilde. Op dit moment werkzaam als partner van Hilde. Zij is de matchmaker. En ik probeer de dingen te doen die daar omheen draaien. En ben ik lukkig met Hilde. Na heel wat relaties die ik heb mogen afronden. En mede daarom denk ik ook dat het vak wat zij uitvoert. Waar ik nu kan bijdragen. Dat ik daarin bijdragen kan leveren. Ik heb wat relaties achter de rug die niet zo goed liepen. Ik heb relaties achter de rug die wel goed liepen. En dat is een beetje wie ik ben. Koen: Ja, dat is wel iets dat ons bindt, dus het liefdesrelatie en zakelijke relatie. Hoe lang zijn jullie samen onderweg? Werner: Je weet dat precies, hè? Hilde: Het is altijd een jaar. Werner: Drie jaar. Hilde: Drie jaar en een half jaar. Wat ik heel bijzonder vond, was dat onze jongste dochter die nog de weg aan het zoeken is, is er morgen plots aan het ontbijt. Zei, maar hoe doen jullie dat nu? Zo 24 uur op 7 samen met elkaar. Is dat niet boring? Hoe doen jullie dat nu? Ik zou dat niet kunnen, denk ik. Dus ik vond dat wel een heel mooie vraag, dat ze daar ook bij stilstaat. Dus ja, dat vond ik wel bijzonder dat we daar ook kunnen iets in bijdragen. Koen: En wat was het antwoord? Hilde: Nee, het antwoord was, jij hebt geantwoord in eerste instantie. Werner: Ik zeg, met de juiste partner is dat helemaal geen opgave. Er zijn tijden geweest waar ik daar ook moeite mee had. Maar als je de juiste partner hebt, en ik wijs naar Hilde, dan is dat helemaal geen opgave. Dan is dat fijn. Ik moest net even apart weg. We zijn inderdaad bijna altijd bij elkaar, we zijn net even apart weg. Toevallig kwam ik bij Delphine uit, de dochter. en ik zeg we zijn niet samen en ze moest ontzettend lachen, die levensvragen zij is 21 die levensvragen zijn natuurlijk schitterend en ik zei ook tegen haar, die vragen had ik niet toen ik 21 was, naar mijn ouders ik ben dan de bonusvader maar dat had ik niet en ik stelde ze zelf ook niet en tegenwoordig, stellen ze het wel, en de vader en moeder dat vind ik wel heel mooi, dat vind ik wel prachtig En daar kunnen ze dan ook iets mee in hun leven. Dat vond ik wel heel leuk. Griet: Wat een mooi woord. De bonusvader. Werner: Ja. In België zeggen ze pluspapa. Ik noem hem zelf een bonusvader. Koen: Mooi. Griet: En hoe is dat voor jou een bonusvader te zijn? Werner: Leuk, prachtig. Ik heb nu twee kinderen die wat dichter bij huis zijn. Bij mijn kinderen heb ik natuurlijk heel lang mijn bijdrage kunnen doen. En nu kan ik dat, dat minder. Alleen op afstand. Ik ze woon in Amsterdam en Utrecht. En nu zijn deze kinderen wat dichterbij. Dus kan ik daar aan bijdragen als papa. Als bonus papa. Dat vind ik fijn, dat vind ik schitterend. Van hele aardige, lieve, hardwerkende kinderen. Dus dat vind ik prachtig. Maar het voelt toch als bonus papa. Twee extra kinderen. Het deed geen pijn. Koen: Nee, was het ook vanzelfsprekend? Want dat is ook niet evident. Een nieuwe man in het leven. Werner: Voor mij was het vanzelfsprekend. Voor mij wel. En voor hen? Dan zouden zij aan hen moeten vragen. Maar voor mij was het meteen, waren mijn bonuskinderen. Ook zij moeten nog wennen aan die naam, bonuspappen. Maar soms nemen ze het wel over. Dat gaat heel goed. Koen: Voorlopig is het nog werner, soms. Werner: Het is nog werner. Hilde: Mijn vader, dag, zei mijn oudste. bonuspapa wel. Werner: Ja, daarom. Af en toe komt dat te woord. Als ze tegen België praten, is het vaak toch even uitleggen wat dat is, een bonuspapa, een pluspapa. Griet: Maar ik vind het zo'n mooi woord. Hilde: Het is ook een minder negatieve connotatie, vind ik. Griet: Ja. Koen: Plus daarvan nog gekomen van Steve. Griet: Ja, ja. Hilde: Steve is een verschrikkelijk woord. Koen: Ja, klopt. Hilde: Ja. We proberen dat ook wel te kaderen, zeker naar Delphine toe, van alles wat ik zeg is maar voor u goed, Elfien. En ik probeer bij te dragen. En dat aanvaardt ze wel. Werner: Zeker van die Hollanderen. Die zijn altijd een beetje direct. En soms zeg ik ook, ik van denk dat het goed voor hen is. En ik van denk dat het kan bijdragen. Wederop bijdragen. Want ze zijn mee begonnen. En dat doe ik met gans mijn hart. Soms is het wat confronterend. Want ze hadden ze bij mij ook mogen doen toen ik wat jonger was. Dat probeer ik nu te geven aan alle vier de kinderen. Die andere twee kinderen zijn wel meer gewend van me. Dus die vragen wel weer minder van mij. Koen: Ik vind dat zelf ook... Want ik ben ook bonuspapa. Je neemt het al over. Ja, de zoektocht van welke plek mag ik hier innemen en hoe snel mag ik die innemen. En mijn verlangen versus wat er wordt toegelaten. Nu onze kinderen zijn jong. Ik vind ze al dan een jaar of... Hilde: 21. Koen: ...18 geweest zijn, het moment dat... ...er werden er toen tonelen verscheen. Werner: Mijn kinderen waren ook zo... ...13, 14. Koen: Ja, dus dat is de pubertijd, dat is toch iets anders. Dat is moeilijk, hè? Werner: Het heeft ook langer geduurd, hoor. Het heeft ook even geduurd voordat ze... ...gewend waren aan de nieuwe situatie. En dat is het nadeel. Het nadeel is het verkeerde woord. Dat is wat partners... Misschien niet in het begin, als we bijvoorbeeld mensen matchen aan elkaar. Ik weet niet hoe dat bij jullie was. Maar als mensen elkaar vinden, dan denk je niet meteen aan al die beslommeringen die nog gaan komen met de kinderen. En hoe zij er mee omgaan. En dat denk je niet altijd aan. Dus we hebben man en vrouw, willen we koppelen. Past die bij elkaar? Lijst van criteria, schrift van criteria, boek met criteria. Ja, het klopt. Maar dan komen de kinderen nog. Hoe zit dat dan? Kunnen ze het hebben? Kunnen ze het handelen? Vinden ze het leuk? Vinden ze het niet leuk? Kunnen ze met die partner omgaan? Griet: Ja, het systeem reageert mee. Ja. Werner: En daar staan we niet altijd bij stil. Maar wij ook niet. Proberen we, maar kunnen we niet. Want ik ken die kinderen niet. Koen: Ik ken die man. Werner: Ik ken die vrouw. Griet: Die kan je niet meematchen. Werner: Die kan je niet meematchen. We lachen erom, maar eigenlijk zouden we ook nog moeten. Als je echt alle criteria... Ik denk niet dat er ooit iemand is geweest die heeft gezegd... Maar die kinderen moeten op die man. Hilde: Jij weet dat. Vertel. Die dame heeft een zoontje van 11 en ze wil iemand in dezelfde age range als haar zoontje. En ik stelde haar man voor en hij had twee kinderen, twee zoontjes, 13 en 14. Toen vond ze dat dat niet in dezelfde age range was. Toen zei ik van, ik bedoel, ik denk dat dat nog, dat zijn tieners. Dus die hield er wel rekening mee. Wat ik wel wil zeggen is dat ook dat je zegt van alles moet matchen. Toen in het begin dat ik Winder kende was dat voor mij heel beangstigend. En die bleef maar zeggen van welke lijken gaan er, we zien nu gaat het goed, maar welke lijken gaan er uit de kast vallen. En telkens als ik hem zag, die bleef dat maar zeggen. En ik dacht van my god, voor mij was dat echt, dat was killing. Ik was daar zo van, ik vroeg hem constant, maar welke lijken gaan er uit de kast vallen? Maar wat bedoel jij nu? Ik zie niet in welke lijken dat er hier nog uit de kast gaan vallen. Voor mij was dat verstikkend. Koen: Was dat omdat het te mooi was? Of wantrouwen werden er? Werner: Ik heb een aantal relaties achter de rug. In het begin, en ik kijk ook weer naar de klanten van ons. In het begin heb je dan weer gematcht. Je denkt, dat dacht ik ook, dat alles goed is. Dat het veel goed is. Er is iets dat je aantrekkelijk vindt. Oké, je probeert ermee verder te gaan. Aangezien ik nu bij Hilde ben, wil ik zeggen dat ik die andere relaties heb gelaten daar waar ze waren. En de reden waarom ik dat gedaan heb is omdat er dingen kwamen die ik in het begin niet wist. En dat bedoel ik eigenlijk met die lijken. Alleen begrijp ik, ik besef en ik voel nu, doe niet. Dat Peter had moeten uitleggen. Maar niet dat ik lijken zag of dat er altijd lijken kon. Maar er is altijd iets wat je in het begin niet zegt, wat er later uitkomt. En ook weer, we hebben het net over die kinderen gehad. Ik neem toch even de woord over, die lijken uit de kast. Dat zijn dingen die je in het begin niet weet. Of het nou gezondheid is, of psychisch, of de kinderen waar een probleem mee is. of dan weet ik wat er allemaal kan zijn. En dat bedoelde ik met de lijken uit de kast. Want ik heb je altijd gezegd wat ik van je vond. En mijn bedoeling was, het zou kunnen zijn dat er dingen zijn die ik niet weet over je, waardoor er iets zou kunnen gebeuren. Dat waren de grote lijken uit de kast. En dat heb ik een paar keer meegemaakt. Koen: Ja, dus dat is uw verleden dat daar speelde. Werner: Mooi dat je er nu over begint. Koen: En je hebt er dan gewoon door geademd, Hilde. Want jullie zitten hier nog altijd. Hilde: Nu voel ik dat ik dat even kan zeggen. Maar dat was echt, op een gegeven moment dacht ik van... En telkens zei hij mij dat. Dat pakte mij zo. Ik dacht van, wat heeft hij in die relaties allemaal meegemaakt? Wat is er daar allemaal gebeurd? Dat lag heel zwaar op zijn maag. Anders zou je dat niet telkens gezegd hebben, zoiets. Dat was wel een domper op de... Op de eerste vlinders. Griet: Zo. Koen: Een soort van schaduw die er zo een beetje boven hangt, zo. Ja, ja, ja. Griet: En dan heel bijzonder dat jullie vandaag 24 op 24 in harmonie en vol liefde bij elkaar kunnen zijn. Werner: Ja, inderdaad. En nog steeds. Zonder enige moeite. zonder elle lange vragenlijsten, zonder elle lange criteria. Koen: Dat is eigenlijk een link die ik graag wil maken, want jullie zijn in een matchmaking bureau, dus jullie matchen mensen bij elkaar. In deze tijd van Tinder is dat ambachtelijk, benad ik het zo mag uitdrukken. Je kan voelen van wie is wie en wie past bij wie. Maar ik denk dan je kan nooit alles aftoetsen en moeten we ook alles aftoetsen. En er zijn altijd dingen die onverwacht zijn of die spelen, dus hoe gaan jullie daarmee om? Lijken is nu een heel zwaar woord, maar er zijn toch altijd dingen die niet afgetoetst worden of die niet passen of die niet kloppen. Hilde: Het eerste wat ik zeg ook tegen iemand van, ja, je kunt je kunt, ik heb mensen die heel veel criteria hebben die zijn echt op zoek naar het ideale plaatje. Koen: Die zijn op zoek. Hilde: En dan zeg ik maar beste mevrouw, beste meneer, de mannen zijn minder moeilijk. veel minder moeilijk die zeggen 7, 8 zaken en dat is gedaan maar vrouwen die hebben toch wel, dat is iets anders die hebben een paar sommigen hebben toch wel een serieuze lijst met criteria en dan zeg ik op voorhand beste mevrouw die man die jij voor hogen hebt maar ik heb die niet, Ik heb die niet in mijn... Ja, die is geen klant bij mij. Griet: Misschien bestaat hij niet. Hilde: En die bestaat hij ook niet. Die man die jij nu zegt, we moeten best een pak klei gaan kopen en we gaan die gaan boetseren voor jou. Dan ga je hem hebben. Ik heb nu nog zo'n voorbeeld van een dame. Die man voldoet aan alle criteria. Ze is heel moeilijk. Hij voldoet aan alle criteria, maar ook alle criteria. Intelligent, internationale mindset, cultureel, wil in het buitenland gewoon. Alles wat zij ook wil. Ze wil zelfs in het land gaan wonen wat zij wil. Ze heeft hem gevonden op YouTube. Ze heeft daar een paar van zijn videofilmpjes gezien. En dan belt ze mij, zeggende van... Ik heb die man gezien. Ja, hij moet heel intelligent zijn. Want de voordrachten dat hij daar heeft, wauw. Maar zijn uiterlijk... Nee, ik voel het niet. Ik voel het niet. En dan probeer ik ook te zeggen van... Maar kun je dat nu voelen, op basis van een filmpje? Ga dan alsjeblieft even voor die man zitten en ga misschien een keer een koffie met die man samen drinken. Ong en kakao. Werner: Ja. Hilde: Dus ik heb haar nu ook gezegd van, kijk, beste klant, maar ik moet stoppen als matchmaker. Wij kunnen niet meer samenwerken. Griet: Ja. Hilde: Dat lukt niet meer. Als ik jou zelfs, als je die man zelfs, die aan al jouw criteria voldoet, want het zijn er nogal wat. Hij voldoet aan alle criteria. En dan ga jij op basis van uiterlijk zeggen van nee, ik wil er zelfs geen koffie mee drinken. Ik bedoel, dan kan ik mijn job ook niet meer doen. Dan moeten we ergens stoppen. En dat is heel spijtig. Koen: Ja, dat denk ik wel. Hilde: En dan heb je aan de andere kant, van het weekend terug, een nieuwe koppel. Tweede keer als ze elkaar gezien hebben na de eerste date, zei de dame van ja, het is allemaal heel positief. Maar hij heeft toch wel een dikke buik. ik ga daar proberen door te kijken Gilde, want ik vind hem zo fantastisch dat heeft ze ook gedaan dat ik gezegd proficiat, dat je dat gaat proberen, en van het weekend zondagmorgen kregen we al een, foto, want we zijn samen en ze lagen samen in bed zo een selfie genomen, dank je wel dat je ons aan elkaar voorgesteld hebt, maar hoe mooi is dat niet, en heel weinig mensen in onze maatschappij kunnen dat nog die zijn zo op dat ideale een façade ook hè. Werner: En de laatste tijd vertellen we dan over het verhaal hoe onze ouders zich, hoe ze zich hebben leren kennen. En dan zeg ik altijd tegen, we zeggen het tegen elkaar, tegen die het wil horen, zeggen ze, mijn ouders hebben elkaar op de kermis ontmoet. En dan denk je aan die criteria. Ik had het mooi om dat te relativeren. Op de kermis, ja, op de kermis. En dan zal je details besparen wat ze allemaal van elkaar vonden. Want het matchte eigenlijk niet. Maar uiteindelijk zijn ze, mijn vader is overleden, maar uiteindelijk zijn ze altijd bij elkaar gebleven. En dan vroeg ik aan Hilde, hoe zijn jouw ouders eigenlijk bij elkaar gekomen? En dat was het ook zelf verhaal, op de kermis, in een klein dorpje. Je keuze uit twintig en daar vind je je partner. En dan gaan we terug naar het matchmaking, met al die lijsten en criteria. Ja, maar, en hij lijkt niet de Pritchett Geer, en hij moet de borst hebben van die, en hij moet de billen hebben van die. en ik waren centimeter te groot en te klein. En dan denk ik weer aan die kermis van mijn vader en moeder en die van de vader en moeder van Hilde. En ik denk van, waar zijn we bezig met z'n allen? Mooi, hè? Koen: Ja, ja. Werner: Ik benieuwd, jullie ouders misschien... Koen: Nee, nee, klopt. Ja, mijn ouders ook. Op een bal in het lokale dorp, een Girobal. Ja, voilà. Griet: Mij ook op een feest, ja. Koen: En de vijver is inderdaad klein en gedoeerd met wat er is. Ja, en is dat misschien een deel van het probleem, dat het zo mondiaal geworden is, dat we eigenlijk uit de hele wereld kunnen kiezen en dan daardoor ook zo kritisch... Griet: Picky worden. Koen: Ja, picky of durven zijn of... Hilde: Ik denk dat onsocial media daar ook een heel belangrijke rol in speelt. Al die foto's, al die selfies. Iedereen in de beste vorm van ik. Maar dat is het ook niet. Ik bedoel, dat is allemaal de façade. De zwaartekracht doet op iedereen zijn werking. Of dat we het nu willen of niet. Dat is gewoon zo. Er is maar één ding permanent. Dat is je soul en je mooie warme hart. Maar je lichaam is de verpakking. En vroeg of laat moeten we er allemaal aan geloven. Het is gewoon zo. Of dat we het nu willen of niet. En dat is... Werner: Maar Tinder inderdaad, ik heb er veel stukken over gelezen. En veel boeken over gelezen. In het boek Find Love stond dat er ook in. dat Tinder ervoor gezorgd heeft dat we inderdaad kunnen swipen en dan weer de next. En dat swipen en next. Volgens mij heeft iedereen dat een beetje gedaan, zeker onze klanten. Maakt het dat ze aan ons ook de volgende steeds vragen. Maar er is geen perfecte. Dus ze blijven swipen. Digitaal doe je dat op je telefoon. Maar analoog doe je dat met de matchmaker. Koen: En nog een criterium erbij. Werner: En is er geen betere? Weer betere en weer betere. Dus social media. Tinderen. Wat je al zei. En dat speelt allemaal mee. Maar er is veel meer wat meespeelt. De televisie. en van alles speelt er mee. Hilde: Maar ook het geloof dat, bijvoorbeeld op een Tinder, dat die pool oneindig is. Er is oneindig veel vis in de vijver. Maar die datingapps zijn gewoon gemaakt om te mismatchen, laat het mij zo zeggen. Koen: Dan verdienen ze geld aan. Hilde: Dan verdienen ze geld aan om mensen zo lang mogelijk op die apps te laten zitten. Er was een studie waaruit blijkt dat, voordat iemand een date geeft op een datingapp, zijn ze gemiddeld 38 uur en 10 minuten bezig. stel u voor 38 uur en 10 minuten. Koen: En als je dan ziet hoe snel mensen swipen, dan zijn heel veel profielen gepasseerd. Hilde: En er is niks gecontroleerd nu met de bank en alles is due diligence we moeten ons verantwoorden voor elke euro dat we uitgeven, maar op die dating apps ik vind het gewoon niet verantwoord, en Stanford University heeft ook een studie over 75% van de profielen zijn nog in relatie, wat gewoon, schandalig is. Ik vind dat eigenlijk niet kunnen. En waarden en normen. De moraal verdwijnt. Koen: Is er niks beter? Ik ben in een relatie, maar is er toch niks beter? Dezelfde, ja, klopt. Griet: Ja, en de vluchtigheid, de oppervlakkigheid eigenlijk, de gejaagdheid zorgt dan eigenlijk ook voor een bepaalde leegte in de samenleving. Hilde: Ja. Koen: Ja, want voor mij, graag zien is, ik zie je graag zoals je bent. Met alle defo's en of het nu zwaartekracht is of dat die af en toe mijn knopjes drukt of wat er ook gebeurt. Maar ja, met wat er is. Hilde: Absoluut. En dankbaar zijn voor wat dat er is. Koen: Met de lijkjes die af en toe uit de kast vallen. Werner: En daar stond een stukje op LinkedIn. Griet: Of die al van begin zichtbaar zijn. Koen: Ja. Griet: Want dat vind ik ook wel een belangrijk iets. is in het begin, ook dat ze aan ons zagen, is je helemaal laten zien vanaf het begin, die radical honesty, waardoor je niet al die maskers moet opzetten, maar gewoon jezelf kunt zijn bij de start. En ik zeg nu misschien gewoon jezelf, maar het is in de long term veel makkelijker om van begin maskerloos naar elkaar te kijken dan al een zwaar masker op te trekken. Hilde: Hoeveel mensen kunnen er dan nog? Griet: Waar leren we het? Werner: Terwijl je ook niet alles tegelijk moet zeggen. Dus dat vind ik lastig. Je moet je masker afdoen, maar ook niet alles tegelijk overboord. Dat zie ik ook, dat mensen te veel willen tegelijk. Onze klanten, bij de eerste date gaan ze ook alle vragen en alle antwoorden tegelijk. In één date willen ze het allemaal weten. Wat, wanneer, hoeveel, wat heb je gedaan? Griet: Op de rooster leggen bijna. Koen: Maar heeft dat ook niet te maken met het profiel van jullie klanten? Want jullie werken heel vaak voor ondernemers en succesvolle mensen. En dus het lijstje met tjak, tjak, tjak, tjak, tjak. Het moet hier renderen of het moet hier snel. Werner: Zoals je al schreef, ja, mooi. Koen: Klopt dat ook? Werner: Ik denk dat het ook meespeelt. Hilde: Ik denk dat dat de aard van een beestje ook is. Werner: Onze klanten of van de mensen? Hilde: Onze klanten zijn veelal ondernemers, die hebben geen geduld. Maar die mannen, als die op tijd gaan, dan gaan die op tijd en dan hebben die geen vragenlijst van hier tot hierachter. Ik heb die mannen voldoende gebrieft dat ze weten van... Koen: De basics zijn in orde. Hilde: Ja, dus die boxers zijn al afgetikt. Maar dan heb je de dames die... Als je op date gaat, de eerste dag zeg ik tegen mijn klanten, is zeker een eerste date van... Beste mevrouw, als je vanavond op date gaat, ben je niet aan het werk. Ga dan alsjeblieft. Leef niet in je hoofd, dan ga ik je terug naar je hart. Maar de meesten kunnen die switch niet meer maken. Die blijven in hun hoofd. Die willen onmiddellijk weten van hoeveel kinderen zeilt die in het weekend, hoeveel verdient die. dus alles moet onmiddellijk helder, tjak tjak dat bedoel ik met die masker aflaten en die voelen dat niet meer dat. Griet: Is eigenlijk een heel mannelijke energie. Hilde: Als ik dat zo mag zeggen en dat is killing voor vrouwen in ons maatschappij, en ze hebben het zelf niet in de gaten en dan zijn dat die vrouwen die tegen mij zeggen ja maar de mannen zijn bang van mij nee beste mevrouw, die man is niet bang van jou die man weet niet hoe dat hij met je om moet, want jij zit zo in je mannelijke energie jij overroelt hem jij gaat de rekening betalen als je zegt van ik ga de rekening betalen nee dan ga je zeggen nee we gaan splitten, dan is het killing dan nemen we gewoon die man zijn mannelijke energie wordt weggenomen. Koen: Dat klinkt zo fatalistisch, ik hoor er helemaal stil van het is beangstigend. Werner: Maar vaak is het dan ook stil na zo'n date, mooi dat je dat zegt het stopt dan ook na zo'n date, de vrouw is ongelukkig wat er gebeurde de man is ongelukkig wat er gebeurde en zei ja nee, is niks voor mij die man terwijl de match er misschien was de hele heeft wellicht de juiste mensen bij elkaar gebracht maar door zoiets onnozels, ik noem het even onnozel, die mannelijke energie of die vrouwelijke energie van beide partijen, want de man kan te vrouwelijk zijn, de man wil te mannelijk, allemaal heel complex, gaat het dan over? Dus jij was stil, maar vaak zijn zij dan ook stil. En is Hilde, heb je nog een ander kandidaat van mij? Dan moet Hilde weer een betere, een beste match gaan zoeken. Koen: Ik vind het ook wel interessant dat dan de reflex benaar is van Hilde, heb je een ander kandidaat? In plaats van, tjij, wat zou ik beter kunnen doen om dit, kunnen we een nieuwe date, waar we het misschien anders aanpakken, of op een andere plek, of op een andere manier? Die zelfreflectie, dat is dan... Nee, volgende kandidaat. Swipe. Swipe. Werner: Vaak wel, hè? Vaak is het niet zo dat ze jou vragen... Wat kan ik beter doen? Hilde: Ja, maar dat breng ik hen dan ook wel aan. Maar bij sommige klanten is het zover dat we geen profielen meer sturen, dat we geen foto's meer sturen, dat ze niks meer kunnen analyseren, want het is killing. In Nederland zeggen de mannen tegen mij heel de genoeg Moet je geen Nederlandse vrouw meer voorstellen. Die zijn zo hard, zo direct, zo niet meer lief, niet meer verzorgend. Koen: De zachte energie, ja. terwijl ik kan me inbeelden terug opnieuw in jullie profielklanten die allemaal gaan en tjak tjak tjak, dat ze eigenlijk allemaal naar zachtheid hunkeren allemaal ja, diepe zucht dan moet ik even. Griet: Denken aan het einde van ons singles retreat, dat zijn eigenlijk ook allemaal mensen die elkaar op voorhand niet kennen, alle mogelijke leeftijden door elkaar, die waarschijnlijk ook wel in het begin iedereen scannen op basis van het uiterlijk, in de Zoom, de voorbereidende Zoom, daar zijn we er zeker van. Maar dan na een week oefenen in kwetsbaarheid en jezelf laten zien in de ander voorbij, de façade, hoe veel liefde er dan eigenlijk met iedereen voelbaar is. Dat is zo schoon en dat is dan eigenlijk zo jammer in de maatschappij dat we die spier nooit geleerd hebben. Hilde: Absoluut. Griet: Nooit leren trainen hebben. Dat we eigenlijk... Ja, dat we zoveel waardevolle connecties laten passeren daardoor eigenlijk. Werner: Leren natuurkunde, scheikunde, wiskunde, aardigskunde. Die landen moeten allemaal opnieuw weer studeren met al die oorlogen. Maar dat leren we niet, wat jij zegt. Koen: Relatiekunde. Griet: Relatiekunde. Werner: Authentiek verbinden. Hoe mooi zou dat zijn. Iets voor jullie, hè. Hoe mooi zou dat zijn dat die kinderen dat zouden kunnen kunnen, kinderen, maar ook jong-volwassenen, dat mee kunnen geven. Dus je wordt het niet gedaan. Griet: Nee, terwijl het zo essentieel is in onze samenleving. Werner: Het draait alles om. Zelfs oorlog, connecties en oplossen en praten met elkaar. Het is een ander onderwerp. Griet: Nee, nee. Werner: Nee, eens. We krijgen bij seksuele voorlichting een plaatje te zien. En dat moet daar en dat moet daar. Koen: Heel technisch ook. Werner: Ja, technisch. Plastisch. Doorsnedes. Maar een doorsnede van een ziel. Of de doorsnede van, heb je een ziel? En waar zit die ziel? Of lief of liefde? Waar is nou liefde? Waar moet je op letten? Als je een vriendinnetje wil hebben. Of als je een man bent, een andere man of een vrouw bent, een andere vrouw. Whatever. Praat daarover. Heeft niet, hè? Koen: Nee. Werner: Tenminste, niet in mijn klas waar ik zat. Mijn school. Hilde: Maar ook, wat zoek ik zelf? Wat wil ik zelf? Griet: Ja, wie ben ik? Hilde: Heel veel mensen, als ik vraag van, wat zoek je mijn partner? Wat zou je gelukkig maken? Mensen kunnen daar niet op antwoorden. Dat is een klein beetje daar, een klein beetje daar. En dat is bijzonder, hoor. Griet: En hoe komt dat volgens jou, Hilde? Hilde: Dan zeggen ze, wat een moeilijke vraag, zeg. Griet: Ja. Hilde: Ik denk van, oei, wat een moeilijke vraag. Ik bedoel, je hebt een afspraak met mij gemaakt. Ik denk, je weet al waarover dat gesprek zal gaan. en ik stel jou dan de meest, toch wel... Koen: Pertinente vraag, Tieder. Hilde: Ja. Koen: Lijkt me wel, ja. Hilde: Ik moet jouw partner zoeken, dus ik vraag aan jou wat zoek je nu in een partner? Wat kan jou gelukkig maken? En dan kun je daar niet op antwoorden. Dus hoe dat mensen van zichzelf vervreden zijn. Die kennen hun koor niet meer. Koen: Nee, nee, en dat linkt dan volgens mij, denk ik, Hilde ook terug aan die lijst met criteria. Hoe meer criteria, dan zal het Dan zal ik vervuld worden, als het allemaal afgecheckt is, dan zal ik misschien vervuld worden. Maar eigenlijk miste daar totaal de essentie mee. Werner: En hoe vaak, hoe weinig we dan horen een goed hart, Mij valt dat nog steeds op. Jou valt het misschien niet meer om dat je het zo vaak doet. Maar mij valt het op dat ze nooit zeggen, ik wil een vrouw met een goed hart. Hilde: Toch wel, ik heb één klant. Koen: Ja, één. Hilde: Eén man die duidelijk zegt van, Hilde voor mij is affectie belangrijk, voor mij is een goede, lieve, warme vrouw. Maar toch nog een paar meer mannen. Maar hij kan dat heel goed benadrukken, dat heel erg ook. Werner: Dat blijft een uitzondering. Hilde: Maar dan, het mooie is dan ook als die vrouwen dan al de criteria opnoemen, dan stel ik de vraag van, beste mevrouw, wat breng jij naar de tafel? Dan blijft het stil. Ja, of meestal dan ook terug dat rationele van, ja, ik ben financieel onafhankelijk en ik ben mooi of ik ben... Maar hun inneren, hun koor, hun vrouwelijkheid, dat wordt niet benoemd. Griet: Nee, maar misschien is dat ook omdat ze daar een stukje helemaal van afgescheiden zijn. Ik herinner me nog toen ik bedrijfsleider was. Dat was het hoofd gaan, knallen, vooral niet in dat lichaam zakken en voelen. Want dat zou labiel in het bedrijf brengen. Of dat zou misschien de cijfers naar beneden kunnen halen. Dus we zijn daar ook bang van, denk ik. Ik word even terug naar dan. Koen: Ja, of we worden er... Ik ben niet echt vooraf gestraft, maar toch. Het wordt zeker in het bedrijfsleven niet beloond, niet gewaardeerd. Zelfs een beetje... Griet: Het is wel aan het veranderen. Werner: Die heb ik ook. Griet: Het is echt wel de laatste jaren aan het veranderen. Werner: Onze kinderen zijn toch meer mee bezig. Ik wil meer bijdragen. Ik wil meer gezien worden. Ik wil meer gehoord worden. is toch iets meer naar het zachtere dan alleen maar het harde. Griet: Kwaadbaar lederschap. Werner: Of dat nou goed of slecht is, ik heb er al moeite mee gehad. Mijn laatste job vroeg ze ook van ja, maar vertrouwen en dat moet je beter leren kennen. Aan de andere kant, ja, maar we hebben ook iets te doen samen. Dat is lastig. Ik vond het altijd heel lastig. Ja, we hebben doelen. We hebben afspraken met elkaar. Laten we ervoor gaan. Nee, ik moet eerst nog eens zien of ik wel jou aardig vind, leuk vind, vertrouwen heb. Jongens, ja. Griet: Ja, ja. Werner: Dat is heel lastig, hè? Griet: Ja, en dat is voor mij dan ook het kunnen schakelen tussen, ja, noem je het mannelijke, vrolijke energie, whatever. Maar die twee krachten zijn belangrijk. Je kunt niet blijven alles bekijken en bepraten en van op afstand. Soms moet er ook gewoon een knoop doorhaken worden en go for it. Werner: En dan zeg je zo, oh, oh, oh, dan ga je te hard. Ja. Nou vertrouw je niet meer. Dan ben je geen vriend meer. Je bent ook leider. Griet: Je moet. Werner: Lastig. Maar nu is het meer. Als ik naar mijn kinderen kreeg. Daar waar ze werken. Is het gehoord worden. En iets minder dat hele harde. En dat blijkbaar kan dat dus ook. Griet: Ja, tuurlijk. Het maakt ook ons meer mens. Werner: Je kunt meer mens zijn. In een firma. In een bedrijf. Ja. Want alleen dat harde is ook niet goed. Dat beseffen we ondertussen ook. En veel leiders... Dat is ook heel vermoeiend. Ja. Koen: Nou ja, ik vond dat als bedrijfsleider het moeilijkste wat er was, het altijd moeten weten. De uitspraak lonely at the top, dat is zoiets van, ja, waar moet ik naartoe als ik het niet meer weet? Iedereen komt bij mij in mijn bureau binnengewandeld met allerlei vragen en problemen en dan... Ik weet het ook soms niet. Werner: Nee. Koen: Nu kan je ernaar kijken, er zijn mensen genoeg rond om hulp te vragen, maar hulp vragen, lastig. Ego zit daar in de weg, of het idee van ik moet het allemaal weten. Of leiderschap betekent het allemaal weten, dat het gelijk is, of die dingen, zoveel belemmerende overtuiging. Werner: En niemand weet het. Koen: Niemand. Werner: In het bedrijfsleven niet. Niemand. Steve Jobs is ook ontslagen geweest. Dat klopt. Werd teruggehaald, dus die mensen wisten het ook niet. En in de liefde weet ook niemand het. Als de dochter vraagt, hoe zit het nou met, waarom wil je 24 uur, of wel, niet, of zonder. Niemand weet het. Maar er zijn ook eigenlijk geen antwoorden. Hoeveel boeken hebben jullie gelezen? Hoeveel boeken hebben wij gelezen? Hoeveel films hebben we gezien en documentaires hebben we gezien, maar we weten het nog niet. Maar niemand weet het, hè. Er is eigenlijk geen oplossing. Wat jullie ook doen is bijdragen, tools, tips, trucs, jezelf keren. Maar bij dat dan? Wij proberen mensen te matchen. Blijf ze bij elkaar. Het is goed, dus wel. Soms ook niet. Dus eigenlijk, er is geen... Niks en niks niet. Koen: Nee, nee, dat klopt. Werner: Een 100% antwoord vind ik het mooi, hè? Koen: Een stuk van ons werk is, het is fijner om het samen niet te weten dan het op je eentje niet te weten. Dat is een deel van het relatiewerk wat we doen. Zoek iemand bij wie je comfortabel bent om het samen niet te weten. Werner: En dat proberen wij ook te vinden, om samen die leegte op te vullen en om samen dingen te delen. Hilde: Maar probeer het op zijn minst. Griet: Geef het een kans. Hilde: Stel je even kwetsbaar open en probeer het. Wat heb je te verliezen? Werner: Dat zeg je vaak. Hilde: Wat heb je te verliezen? Ik zeg ook, de andere kant moet zich ook kwetsbaar opstellen. Die is ook op zoek naar een relatie. Dus wat heb je te verliezen? Griet: Wat hebben jullie samen te winnen? Hilde: Ja, misschien ben je wel heel aangenaam verrast. En het zit soms in een heel... Ik zeg altijd, magie zit in een heel kleine hoek. Griet: Ja. Hilde: En dat is er of dat is er niet. Maar geef het tenminste een kans. En ja. Koen: Het klinkt wel... Het woord getormenteerd komt bijna, bovenhield. Het is niet zo erg, maar alsof het matchmaking dat je nu doet, dat de hele tijd lastig en moeilijk is. Maar ik neem aan dat er ook hele fijne stukken in zit. Hilde: Het zijn heel fijne stukken, maar dat is wat mij raakt in mijn job, is dat mensen zich limiteren daardoor. En ik probeer dat dan ook uit te leggen van, kijk, daarom denk ik dat het een goede match zou kunnen zijn. Dus ik probeer dat nog uit te leggen. En ook dat uiterlijk, alstublieft, probeer het toch. En als mensen daarop neen blijven zeggen, dat raakt mij echt. Griet: Ja, omdat jij het potentieel ziet. Koen: Je ziet er voorbij. Griet: Dat is uw expertise. Hilde: Dat je ook denkt van, ik geef u een kans. De deur even open en bam, slaat ze terug dicht. En waarom? Waarom? Griet: Ja, dat raakt u keihard. Werner: En tegenover staan natuurlijk al die positieve dingen. Hilde: Tuurlijk, ja. Werner: In het begin zeggen ze nee op het uiterlijk. Of als je ze metst, later zeggen ze dan alsnog ja. En dan blijven er berichtjes komen van, oh Hilde, oh Hilde. Ik had hem nooit gewacht. Ik mag het allemaal niet zeggen, maar ik heb nooit met zo'n man of zo'n vrouw op stap gegaan zijn. En oh, we zijn nu hevig verliefd. En dat is dan mooi. En dat houdt ons op de been. Dat is het gros natuurlijk. Anders zou je er mee ophouden, denk ik. Dat is het gros. Griet: Dat dreeft jullie ook. Werner: Maar het negatieve aankaarten met deze podcast ook. Het negatieve aankaarten, dat probeert Hilde en ik ook. Probeert mensen hun ogen te openen. Griet: Tuurlijk. Werner: Die bijdrage wat over hadden. Je oogtel van, jongens, limiteer jezelf niet te veel met al die criteria. Let op met dat getinderen, dat swipen. Er is altijd een betere. Er is ook altijd een betere. Er is altijd een betere jezelf. Er is ook altijd een betere. Andere partij. Koen: Exact. Werner: Let op, hè. Griet: Op die manier zal je nooit je leven kunnen delen met iemand. Hilde: Nee. Griet: Met die attitude. Dat is altijd betere. Werner: Maar die andere kan dat ook zeggen. Hilde: Een relatie is geen transactie. Het is een plaats waar je komt om te geven en dan ga je krijgen. Maar de meeste, dat is ook een attitude in ons maatschappij die totaal verkeerd is. Eerst moet er gegeven worden en dan pas... Eerst moet ze krijgen en dan pas gaan ze iets geven. Maar zo werkt dat niet. Koen: Nee, dat is terug een beetje die zakelijke mindset. Vanuit een wantrouwen starten en van... Is het hier wel goed genoeg voor ik de stap zet? in plaats van de overgaven. Dat kwam net bij mij binnen, het is een pleidooi voor overgaven eigenlijk, wat jullie hier aan het doen zijn. Hilde: Veel mannen er bij mij komen en zeggen van, Gilde, ik ben het zat om elke maand een handtas te kopen, of om elke maand een... En dat bedoel ik met een transactie. Je kunt een keer een presentje voor iemand kopen, maar het kan niet zijn dat je elke maand... Koen: Dat dat de KPI is, waaraan de relatie moet afgemeten worden. Hilde: Om haar lief te zijn tegen je partner. Dat kan niet. En er zitten heel veel... In ons maatschappij, denk ik... We worden er dagelijks mee geconfronteerd. Er zit dat toch wel diep hoor nu. En ik vind dat... En gevoel bij de jonge mensen dat er daar wel een kantelpunt is. Die willen dat anders. En dat vind ik wel mooi. Koen: Ja, er gebeurt veel in mijn hoofd. Werner: Een anekdote over dat geven en krijgen, misschien leuk om te noemen. Ik heb het jou al een keer verteld, Hilde. Ik had een relatie met iemand en ik ging naar het buitenland voorzakelijk. En ik kwam terug enthousiast. En oké, het eerste wat ze vroegen is, heb je geen tas meegenomen? En dat is een anekdote, dus het is niet een verhaal van iemand op afstand. Het is gewoon iemand uit mijn kring waar ik een relatie mee had. Ik zei een tas meegenomen. Al mijn andere partners namen altijd tassend mee. als ze weg waren. Dat is het voorbeeld wat jij nu geeft. Zelf meemaken, dat voelt eigenlijk waar ben ik hier mee bezig? What's going on? Dat bedoel ik met die ervaringen delen. Hilde vertelt het vanuit haar klanten. Maar het is ook echt meemaken, zoiets. Een tas, een tas meenemen. Dat je blij was als ik terug was. Koen: Ja, ja. Een tas meenemen. Werner: Ja. Koen: Dat doet me onmiddellijk denken aan onze kinderen. Dat in acht jaren gezegd heb je geen cadeautje mee. En dat is begrijpelijk. Werner: Het kind toch wel. Koen: Maar dat een 50 of 50-jarige vrouw daar, dat is... Griet: Je moet ook aan een andere anekdote denken. Ik kwam onlangs terug uit Ibiza. En ik zei, ik heb een cadeautje voor jullie mee. Ah, waarschijnlijk weer voor allemaal een steen. Omdat ik de vorige keer had ik met heel veel liefde voor elk kind een steen uitgezond en meegebracht. En ik dacht, dat moet niet altijd. Ik weet niet wat geld... Ja, ik heb dat met heel veel aandacht. Het was grappig dat dat zo direct door een... Het was dan vooral ook een armbandje. Ze waren wel blij, maar ik vind het ook belangrijk om aan onze kinderen mee te geven. Dat materie... Ik kon daar in het begin van onze relatie ook... Je gaf soms grootste cadeaus aan je kinderen. Als ik dat zo maar zeg. Voor mij is liefde niet te koop. En is dat... Dat moet... Ja, voelbaar. Maar het is veel belangrijker dat dat voelbaar is. Materie is heel... Om iets aan te kopen dat groot en prijs is, kan soms de leegte nadien des te harder zijn. Koen: Jawel, maar ik vind het een heel mooi voorbeeld. Ik wil niet zeggen dat het op die manier was, maar het maakt wel iets wakker in mij. Zeker in die periode, geld was gemakkelijk. En bijvoorbeeld een steen uitzoeken voor elk kind kost tijd. En eigenlijk was mijn tijd veel kostbaarder. En dus door iets te kopen, kies ik eigenlijk de gemakkelijke weg. Hilde: Gemakkelijke weg, ja. Koen: In plaats van te zeggen, ik heb hier nu een uur aan gespendeerd om de perfecte steen voor jullie uit te zoeken. Dat zou veel waardevoller zijn op een manier. De meerwaarde. Werner: Een kind, ik kan me voorstellen, begrijpt dat natuurlijk nog niet. Koen: Nee. Werner: Vraag me af als je met een steen thuis ook met Koen of die het dan zou appreciëren. Die kent jij wat beter. Kijk eens, Koen, ik heb een hele mooie steen. Heb ik drie uur aan gekeken en gevoeld. Dat is echt een steen van jou. Dan weet ik niet of Koen daar nu wel denkt. Maar of je dat zou appreciëren. Maar wat is liefde dan wel, Griet? Wat is nou liefde? Dat is een moeilijk woord eigenlijk. Heel het matchmaking probeert de liefde een zaadje te planten. Wat is nou echt liefde? Hoeveel boeken, en hoeveel tijdschrift, en hoeveel roddelbladen. Wat is nou liefde? Dat is moeilijk, hè? Als ik dan voor de klas sta bij die kinderen, en dat wil ik graag doen, en ik leg dat uit, dan moet ik het toch ook wel goed opschrijven. En ik denk wel een antwoord, maar ik vraag het even aan jullie. Wat is nou liefde? Ik vraag het ook aan jouw dag, Hilde. Wat is nou liefde? Is dat die vlinders in het begin? Want veel klanten zeggen tegen Hilde, ja, ik voel de vlinders niet. Is dat liefde? Of gaan die vlinders op een gegeven moment weer... Koen: We hebben ook de vlinders niet gevoeld, hè, in het begin. We hebben ons daar zorgen over gemaakt. Griet: Ik heb mijn vlinders, denk ik, getemperd. Koen: Ja. En ik heb ze pas later gevoeld. Griet: Ik heb ze niet toegelaten. Koen: Ja. Sorry, Ewa, want... Werner: Maar dat is vlinders. Het werd net anders. Wat is nou liefde? Want nu is er meer liefde dan toch? Griet: Voor mij liefde... Werner: Kijk hoe we nadenken allemaal. Griet: Nee, het is echt wel jezelf. Voor mij komt alles terug naar puurheid, authenticiteit. Van waaruit alles moeitelozer stroomt. Dus mijzelf mogen zijn. Dat jij jezelf mag zijn bij mij. Dat ik mijzelf mag zijn bij jou. Met alle defoos. Met alle diamanten die schitteren. helemaal het vol mogen zijn bij elkaar. Werner: Jezelf zijn. Griet: Mijnzelf zijn. Werner: Is dat liefde? Kun je alleen ook, jezelf zijn. Koen: Bij de ander. Dus welkom zijn. Welkom zijn met alles wat er is. Griet: Ja, bij de ander. Het ontvangen van. Koen: Maar met uw dikke buik en met uw stenen en met uw kakke jas. Griet: Mijn armen openen voor alles wat ik hoen. Koen maakt. Koen: Ook de lelijke stukken? Griet: Ook de lelijke stukken. Niet gemakkelijk. Niet altijd gemakkelijk. Werner: Seks met een grote lach. Griet: Ja, van het weekend nog. Het is daarom dat ik dat zeg. Ja, en dan blijven ademen als het spannend wordt. Werner: Blijven ademen. Griet: En hem niet wegduwen. Ja, maar hem blijven ontvangen. Ja. Koen: Dat is een mooie bijdrage. Voor mij is dat heel vergelijkbaar, omdat liefde daardoor ook universeel wordt. Dan is het niet enkel romantische liefde, maar dan is het de liefde die ik voor mijn kinderen voel, de liefde die ik voor mijn ouders voel, de liefde die ik voor de wereld voel, de liefde die ik voor... Griet: Maar dat is voor mij ook liefde. Koen: Universeel. Dat is ook allemaal liefde. Ik voel voor heel veel mensen liefde. Ja, exact. Ik heb hetzelfde. Voor mij is dat een van de grote eye-openers geweest in mijn persoonlijk pad. Ik kan eigenlijk iedereen graag zien. En dat hart dat hier zit, dat is oneindig groot. Dat is geen eindig vat. En als ik een beetje aan jou geef, dan is er minder over voor jou. Er is zoveel plaats. En... Het is voor mij ook een van mijn levensmotto's geworden. Kan ik iedereen graag zien? Of ik heb de intentie om iedereen graag te zien. Werner: Dat is liefde. Koen: Dat is liefde. Voor mij, alleszins. Griet: Wat betekent dat voor jullie? Hilde: Mijn liefde heeft te maken met het feit dat je geen verwachtingen hebt voor iemand. dat je met alles dankbaar kunt zijn en zoals dat Koen ook juist benoemde als je, die verwachtingen niet hebt is alles wat dat iemand doet voor jou, ook een glimlach of gekrijden steen is liefde en kun je dankbaar voor zijn maar heel veel mensen in onze maatschappij die hebben, veel te veel verwachtingen naar een ander toe en die kunnen niet meer dankbaar zijn en daar zit, dat is het een hele grote probleem van beste mevrouw, meneer, waar kun je nu dankbaar voor zijn Mensen zijn niet meer dankbaar. Je kunt voor alles dankbaar zijn. Ik ben elke morgen dankbaar. Ik zeg ook tegen mijn klanten, waar kun je dankbaar voor zijn? Dat bijna zal te denken. Dan zeg ik, waar kan ik nu dankbaar voor zijn? Ik zeg bijvoorbeeld, waar ben ik dankbaar voor? Elke morgen dank ik het universum aan mijn hart honderdduizend keren per dag slaat. En ik hoef daar niks voor te doen. Ik ben dankbaar. Die zaadcel heeft die ijscel gevonden. Ik ben daar dankbaar voor. Ik heb daar niks moeten voordoen. Koen: Het is het mooiste cadeau dat je kan krijgen. Hilde: Ja, toch? Griet: Leven. Hilde: Als de zon schijnt, als er een vogel fluit. Mensen kunnen niet meer om kleine dingen dankbaar zijn. En er zijn zoveel... Naar elke persoon toe is er iets dat je dankbaar kunt voor zijn. Ook naar je ouders toe, naar je zus toe, naar je... En ook al zijn er een keer uitdagingen, dan kun je ook dankbaar zijn dat er een uitdaging is. Dat er meer communicatie is, want dat is ook een reden waarom dat dichter bij elkaar komt. En maak het probleem niet groter. Hoeveel keer dat ik zeg tegen mijn klanten, maak het probleem niet groter. Zie het nu een keer zoals dat is. Blaas het daar niet op. Werner: Het mooie vind ik van jou dat je zelfs de dankbaarheid in de exen ziet. Je vraagt dan tegen je klant, van luister eens, ik zeg ten klant bijvoorbeeld, ik heb een hele slechte ervaring met mijn laatste relatie gehad. Het eerste wat Hilde dan zegt, vind ik altijd mooi, is, en waar was je dankbaar voor in je vorige relatie? Dan is dat diezelfde pauze. En dan gaan mensen denken wat er mooi was in de vorige relatie die uit is. Dat vind ik echt mooi. Die dankbaarheid zit bij jou heel diep. Bij jezelf, dat zei je net. Maar zelfs bij jouw klanten. en dan niet bij de ouders en de kinderen. Zelfs bij de exen ga je die zoeken. En dan krijg je een ander beeld. Een veel mooier beeld eigenlijk. Hilde: Maar als je daar niet dankbaar kunt voor zijn, dan blijft die rugzak vol zitten met keien. En kun je niet aan een andere relatie beginnen. Dat bestaat niet. Maar als je daar dankbaar kunt voor zijn, dan is ook die negatieve, die zuurte is uit je lichaam. Sta je daar helemaal anders voor op? Dan gaat de cacao helemaal anders binnenkomen. als je hem niet met acid mengt maar in ons brein zoekt constant het negatieve we zijn zo geconcipeerd. Werner: Het gatiel in het brein. Hilde: Ja, maar daar moeten we tegenin en dat zeg ik ook van, wees nu een keer dankbaar voor jou en mijn niks dit en dat waar ben je nu dankbaar voor? waar kan ik dankbaar voor zijn? misschien omdat je twee mooie kinderen gekregen hebt, misschien omdat wat heeft hij je geleerd? wat heeft hij jou geleerd? Griet: TV Gelderland 2021, Ja, het is mooi dat je dat zegt, want als je de positieve dingen ziet, herkent, benoemt, ik geloof als mens dat je dan ook iets helemaal anders uitstraalt en dan iets helemaal anders aantrekt. Terwijl als je altijd rondloopt van dat is niet goed en dat is niet goed en dat is niet goed en dat is niet goed, ja, dan trek je negativiteit ook aan, denk ik ook in relaties. Hilde: Dat is ook zo. Dat is zo. En we zoeken altijd het negatieve. En we zien ook het negatieve, constant. En dan komt het negatieve. We gaan naar het nieuws kijken. We hebben daar ook niets positiefs verteld. Koen: Nee, nee, of positieve beschouwen we als vanzelfsprekend. Zoals het... Ja, klopt. Hilde: Totaal andere attitude. En ook in een relatie is dat zo. Begin een keer met te kijken van... En daar lopen relaties ook fout. Als je begint te kijken waar je partner iets verkeerd doet. Als dat de bovengang van je gedachten haalt, dan zijn ze vertrokken. Koen: Dan loopt het verkeerd af. Hilde: En op alle vlakken. We zetten vuilniswak niet meer buiten. Of hij brengt mij geen koffie. Alleen maar zien we het positieve. Wat is er wel nog goed? En heel veel mensen vergeten dat. En zo komt er heel veel sleur ook in een relatie. En dan, ik hoor het jou daar net ook zeggen van... Dat is ook killing voor een relatie. Bepaalde dingen worden negatief gezien. Er wordt minder over gepraat. Mensen worden closed, noemen we het in het Engels. Ik benoem het de mannelijke energie. dat kan twee vrouwen zijn in de koppel heb je altijd een mannelijke en vrouwelijke energie dus ik ga het nu voor de gemak een man en een vrouw noemen maar bij een man is closed, is dat killing, wanaf het ogenblik dat een man voelt dat een vrouw emotioneel closed, lichamelijk closed, met haar intimiteit wel is het begin van het einde, gegarandeerd. Koen: En wat daar nodig is om dat terug te openen, is dan vaak zachtheid en mildheid en begrip. En dat is het moeilijkste zijn om er vanuit die gesloten toestand in te brengen. Hilde: En stoppen we elkaar te blamen, verwijten te maken. Koen: Dat is een spiraal. Hilde: Verwijt eerst een keer jezelf, maar ook goede dingen en slechte dingen. Maar niet alleen de andere. En mensen willen verwijten enkel de anderen. Er gaat iets niet goed in de relatie tussen de anderen. Nee, maar kijk ook eerst naar jezelf. Koen: Het is altijd 50-50. 50-50 is ons motto. Altijd 50-50. Werner: Mooi motto. Koen: Daarmee hebben we nog geen antwoord van jou, Werner. Werner: Oh, ik dacht dat je me vergeten was. Koen: Nee, nee, nee. Werner: Ik heb geleerd van Hilde die dankbaarheid. Dat vind ik een hele mooie. Dat noem ik niet. die, nou als ik het gezegd heb, maar dat heb ik van haar geleerd, wat ik, wat het eerste wat me te binnen schoot, is respect. Dat is liefde. En dat past bij dankbaarheid. Dat past bij zie de persoon zoals die is. Respect. Ik heb het ook ergens gelezen. Ja, dat is het woord. Dat is liefde. Respect. Respect voor de ander hebben. En dan is het al positief. Dan is het al mooi. En die ander voelt zich goed. En dat is, ik kan er geen heel verhaal van maken, Maar het woord respect vind ik heel belangrijk bij liefde. Als je respect hebt, dan ben je graag samen. We had het al eerder over, op 24 uur. Als je respect hebt, dan luisteren naar elkaar. Luisteren. Soms heel moeilijk voor sommige mensen. Ik weet niet of mannen daar problemen mee hebben. Of vrouwen. Vrouwen kunnen beter luisteren. Communiceren wat beter dan mannen. Maar het zijn wel heel gesloten mannen. Maar respect zegt heel veel. In het subdomeen van respect zitten heel veel dingen die voor respect zorgen. Luisteren. dat, Vertrouwen, respect. Jij weet het ook. Jij weet misschien beter respect voor alles wat je weet. En terug respect, wat ik weet, dat ik elkaar aanvuller. Dus respect vind ik een hele mooie. Hilde: Mag je daar nog iets aan toevoegen? Ja, graag. Ik denk dat liefde voornamelijk... Dus liefde is gewoon... Ik kan een relatie zijn met je kinderen, met je ouders, met je vrienden. Laat het mij een relatie noemen. Dus liefde heeft te waken met waarden en normen. Respect. je waarden en normen als je daar op een lijn zit en daarom, dat is ook de taak van een matchmaker, de glue zoeken tussen mensen waar zijn die waarden en die normen en als je als we daar. Welke dingen doe je graag en ik ben ervan overtuigd als je dat kunt vinden, als je tijd met elkaar kunt doorbrengen, als je, ontstaat er proximiteit ontstaan er emoties ontstaat er affectie, van affectie ontstaat er intimiteit. De tweede luik spreekt dan over een liefdesrelatie, twee partners. Het heeft voornamelijk te maken met die polariteit, de mannelijke en de vrouwelijke energie. En als die spaak loopt, dan is er geen intimiteit meer. En dan spreken we gewoon over een vriendschap, over een gewone relatie, maar geen liefdesrelatie. Dus voor mij is het eigenlijk tweeledig. Dus enerzijds die waarden en die normen daar de gloe in vinden, maar dan die binnen uw relatie die polariteit behouden en ook zien van... En iedereen, elke persoon heeft mannelijke en vrouwelijke polariteit. Een man bijvoorbeeld als hij gestrest is, gaat hij meer naar zijn vrouwelijke energie. En een vrouw als hij gestrest is, gaat ze meer naar de mannelijke energie. Ook als slecht gaat in een relatie, als er woorden zijn, gaat een vrouw meer naar haar mannelijke energie. Dat is gewoon zo, dat is een vorm van zelfprotectie. Een man kan daar niet tegen. Dus dat is een gevaarlijk punt. Als liefdespartners, als je dat niet kunt counteren en als je daar niet mee om kunt, en als er dan geen communicatie is of je kent jezelf niet of je deurde kwets niet kwetsbaar op stellen, dan loopt het fout. Koen: Ja, dat is een heel mooi bruggetje naar het werk dat wij dan doen. Het matchmaking dat jullie doen is op de buitenkant tussen aanhalingstekens. En dan kan ik ook die twee energieën in mezelf openen, kan ik die aanboren, kan ik die laten zien, kan ik daarmee... En kunnen die dan in het relationele, kunnen die dan met elkaar spelen. Griet: Kan mijn... Dansen. Koen: Ja, kan mijn mannelijkheid en vrouwelijke energie met die van jou een dans beginnen. En dus die twee samen, de waarden, normen, het iets wat oppervlakkiger links en rechts, die wel moeten kloppen, want dingen over wel kinderen geen kinderen in welk land willen bewonen... Griet: Ja, zo oppervlakkig is dat niet, hè? Koen: Nee, dat is niet zo'n probleem. Werner: Dat kan ook. Koen: Dat is ook essentieel. Wij hebben dat probleem al op kleine schaal. Wij zien elkaar ongelooflijk graag, maar zelfs die honderd kilometer die we uit elkaar wonen, met dat nieuw samengesteld gezin, Lastig. Griet: Ik zag fucking in hun leppen. Koen: Fucking lastig. Dus die twee stukken zijn wel relevant. Maar als het op een bepaald moment ontaart tot de kleur van de das of welke merkschoenen, dan waar zijn we dan in de beding? Werner: Wel of een jasje aan. We hebben het allemaal meegemaakt. De meest rare dingen waar mensen elkaar niet willen zien. Hilde: Of waarom dat een relatie dan ook strandt. Ik hoor het jullie ook zeggen, van de mate van de cadeaus bijvoorbeeld. Ik heb gewoon een relatie tegen mijn klanten. Het is nu gedaan, zij had allemaal zijn verjaardag een heel mooie Green Egg barbecue gekocht. En voor haar verjaardag had hij haar een mand bloemen gegeven. Dan zegt ze, ja Hilde, waar zijn we mee bezig? Ik zeg, ja, ik bedoel, die man, misschien staat hij daar niet bij stil. Misschien moet het hem wel een keer zeggen dat je een groter cadeau verwacht. Maar kun je dat ook verwachten? Werner: Moet je dat verwachten? Hilde: Moet je dat verwachten? Dat is terug dat transactie van hele... Griet: Ik denk dat het ook een mega valkul is in de relatie als we op basis van verwachtingen samen door het leven gaan. Als er iets niet just zit, spreek het dan uit. Want verwachten brengt heel veel teleurstelling, onthoogeling. Hilde: Maar je mag ook dingen verwachten. En ik geef ook die oefening aan mijn klanten van wat maakt er jou nu gelukkig in de relatie? wat maakt er jou verdrietig in de relatie want de antwoorden op die vraag dat is wie je echt bent dat is de DNA is. Griet: Het verwachten of verlangen. Hilde: Verlangen en als je dat op voorhand kunt uitspreken met elkaar, van dat maakt mij gelukkig dat raakt mij dan weet die andere ook dat is hier ons speelveld er is een structuur maar heel veel mensen beginnen aan een relatie zonder dat ze weten van Ja. Griet: En voor mij is een verlangen uitspreken, je zegt het woord uitspreken, verlangen uitspreken, iets anders dan een verlangen niet uitspreken, is voor mij verwachten. Een stelte blijven wachten. Komt het nu? Werner: Ja, dan zal vingerwijzen heel gemakkelijk. Koen: Komt hij dat niet? Griet: Rikt hij dat niet? Hilde: En dat levert alleen maar frustratie op. Griet: Amai, dat is heel vermoeiend. Dat is een energielek ook in vele relaties. Hilde: Energielek, maar ook een close, Zoals ik zeg. Afstandelijk worden. Meer aandacht naar de kinderen. Langer werken. Nog een uur meer gaan sporten per week. Ik bedoel, dat kan zich in heel veel zaken manifesteren. Koen: En het is ook gemakkelijk, want zolang je de mond niet open doet, blijf je gelijk hebben. Want de ander kan nooit raden wat er speelt. En dus ik word gesterkt in mijn gelijk. Zie je wel, zie je wel, zie je wel. En de kloof wordt dan helemaal groter. Hilde: Frustratie op frustratie op frustratie. Koen: Ik merk dat het voorbeeld van die cadeaus ook wel een beetje bij mij blijft hangen, omdat ik kan me dat moeilijk inbeelden, zodat de grootte van het cadeau doorto doet. Ik weet, als ik naar Plukhof zou gaan en groentjes zou gaan halen en een diner voor Griet zou klaarmaken, dat zou haar ongelooflijk gelukkig maken. Terwijl dat bij wijze van spreken niks kost. Griet: Het is een goede idee. Koen: Dus ik vind zeker zo'n geschenkje inleven in wat de ander graag wil. Maar als het antwoord altijd geld is, of iets groters dan wat ik gekregen heb, of iets chickers dan wat ik gehad heb, dan zit er daar iets. Dat klopt niet. Griet: Nee. Koen: Dat is het voorbeeld van daarstraks ook. Geef mij een dag van uw tijd bijvoorbeeld, 100% aandacht. Zou in jullie cliënteel gigantisch waardevol kunnen zijn. In plaats van de Green Egg die je online bestelt en zegt, laat maar leveren. Werner: Die ze vaak al hebben. Mensen hebben al alles. En dan nog een tas of een zak of een steen. Griet: Zo'n steen. Werner: Maakt dan ook niet veel meer uit. Maar inderdaad, het cadeau moet zijn luisteren. Respect. Griet: Voll aanwezig. Koen: SM gaat uit, 24 uur, alsjeblieft. En ik ben hier bijvoorbeeld. Het zou toch fantastisch zijn? Werner: Bijvoorbeeld, ja. Hilde: Ik moet nog een beetje van die lekkere chocoladekool. Koen: Zeker. Werner: Ga je dan nog meer open? Hilde: Ik ben altijd... Ik heb niks te verwergen. Dank je. Dank je wel. Griet: Ik voel dat er nog een vraagje komt op Borlem. Werner: Dank je. Griet: Berkeley is een internationaal bureau. Hoe spreeken jullie dat kantoor? Ja. En ik ben ook benieuwd naar die dynamiek voor jullie als ondernemersduo. Ook naar de klanten toe. hoe doen jullie dat? Hilde: Hoe bedoelt ze? Griet: De internationale, de talen die erbij komen, het verplaatsen. Ook culturele verschillen tussen mensen. Ik vind dit een hele interessante... Dat intrigeert mij. Het matchmakingstuk ook internationaal zien. Dus het zijn verschillende facetten. Hilde: Het is een, bijvoorbeeld woensdag gaan we nu naar Parijs. Voor mij is het een, Werner gaat altijd mee. Dus we rijden met een auto, of jij rijdt met een auto tot Rijssel. Daar nemen we de TGV naar Parijs. En dan hoef ik al niet aan te denken welke metro dat we nemen. Want moest jij niet mee zijn, denk ik, zit ik in Marseille. Dus dan begin ik mijn klanten te zien. Mijn eerste klant, woensdag, is bijvoorbeeld iemand, is een Francaise. is in Senegal geboren. Ik vond het wel heel mooi dat ze mij zei van, Gilde, ik wil eigenlijk echt wel iemand met een Afrikaanse culturele achtergrond. Maar ik vraag mij af, zijn die mannen bij jullie? Want in onze cultuur, daar is overal de tantes en de zussen die alles regelen, die de matchmakers zijn. Dus dat is ook wel telkens interessant om zoiets te horen, maar ook, dus die internationale dimensie ik denk dat de wereld een dorp geworden is dus dat is veel minder, Parijs en Amsterdam dat is peanuts mensen willen gaan daten in Londen of in New York mensen die dat willen of die remote kunnen werken die staan daar heel vaak voor open het grootste verschil is voornamelijk de culturele achtergrond de joodse achtergrond, dat protestantse achtergrond toch wel ook. Griet: De religieuze achtergrond. Hilde: Vaak, maar ook vaak ook vanmorgen sprak ik met een man een nieuwe klant voor hem is ook hij zegt, ik wil iemand uit, klassiek Europa want dat zijn mijn waarden en mijn normen, ik leef nog zoals toen we de eeuwen wisteling, toen in het jaar 2000 nu is alles zo veranderd En zo, ik wil niet mee in die stroming, ik wil terug naar het traditionele, je is nog nooit getrouwd geweest, 43 jaar, dus ik zoek eigenlijk iemand met traditionele waarden en normen, liefst iemand uit Frankrijk, Italië of Zwitserland. en dat is telkens wel boeiend om die verschillende insteken te horen hoe zien ze dat nu dat is wel mooi om te zien dan hebben we ook vaak jongeren die ook willen voldoen aan de familiecultuur de familietradities. Griet: Die daar trouw aan. Koen: Ja, goed genoeg moet zijn voor het systeem eigenlijk. Hilde: Niet goed genoeg, maar ook... Koen: Kloppen in het systeem. Hilde: Maar ook, ik wil een huwelijk zoals mijn ouders. Griet: Ja. Hilde: Mijn ouders zien elkaar nog altijd ongelooflijk graag. En ik wil het nog beter gaan doen als mijn ouders. Dus ik moet daar wel de juiste partner voor vinden. En dat is het moeilijk ook bij een partnerkeuze. Kan hij de job? Of kan zij de job? Je kunt het vergelijken met iemand. Had zij dat kunnen? Had hij dat kunnen? Had hij dat kunnen op lange termijn? En dan zijn we een teamfit? Dat is nog de moeilijkste vraag dan. Koen: En dan komt voor mij een beetje de paradox boven. Die ouders zijn ongetwijfeld niet gematched geweest op een lijstcriteria door Berkeley. Hilde: Nee, absoluut niet. Maar wel, als je het allemaal... Toch ook allemaal een beetje via vrienden of via gemeenschappelijke kennis. Vroeger was dat toch zo'n beetje. Er werd geïnviteerd naar een feestje. Of de moeders dachten van... Die twee naast elkaar zitten. We gaan ze toch niet ver van elkaar zitten aan tafel. Misschien... Koen: Op het trouwfeest van de ene worden de koppels voor het volgende trouwfeest gemaakt. Hilde: Het heeft toch altijd al een beetje bestaan. Klopt. En meestal zijn dat ook, als je dat bekijkt... Dat is gewoon zo. Er zijn dat ook koppels die het goed doen samen. Omdat die dezelfde... Griet: Goed. Hilde: Ja. die hebben zo wat dezelfde DNA dat is gewoon zo dus dat is het eerste in die DNA, die waren dan enorm en aan de tweede is dan jullie luik de passie, de mannelijke vrouwelijke energie dat is dan het tweede luik die niet die heel belangrijk is ik heb jonge mensen die bij mij komen dat ik soms zit luisteren van, ja voor mij, ik ga dat ook duidelijk maken aan mijn partner van ja kijk wij hoeven niet samen te slapen s'nachts, mijn mama en mijn papa die hebben elk een aparte slaapkamer en ik wil dat ook zo, Dat is echt wel soms dat je denkt van, wauw, ik schrik daar soms van. Koen: Ja, dat is een interessante start, want we zien dat vaak, koppels die niet per se samen slapen, dat gebeurt nogal, om tal van redenen. Maar om zo te starten, dat is toch heel bijzonder. Hilde: Ik heb er soms die zeggen van, mijn mama en papa hebben eigenlijk een aparte badkamer, ik wil dat eigenlijk ook wel. Een aparte slaapkamer en een aparte badkamer. Werner: Om een start en een relatie. Koen: Ja, maar dat is in het systemisch werk, de loyalties aan je familiesysteem is gigantisch. En dit is wel heel expliciet. Hilde: Ja, maar we zijn anno 2024. Als ik dat al weet, leg dat maar een keer uit aan. Dat zijn toch serieuze criteria. Als ik weet dat voor de andere partij affectie belangrijk is, en ja, dan moeten die twee al niet bij elkaar zetten, want dat gaat nooit werken. Griet: Nee. Hilde: Zodat ook uw familie en daar toch wel een belangrijke stempel op uw opvoeding heeft. Koen: Ja, dat is gigantisch. Daar komt die 50-50 die we daar straks uit spraken ook vandaan. Griet: Ja, natuurlijk. Hilde: Dus ja, dat is een beetje het internationaal. Werner: Misschien mag ik aanvullen bij jou in ieder geval. Je hebt ook in Frankrijk gewoond. Die cultuur is jou niet vreemd, hè? Hilde: Nee. Werner: Je hebt nu ook een Nederlandse vent. Hilde: Ja. Werner: Dat ben ik dan in dit geval. En in die Nederlandse cultuur krijg je een beetje van mij. Dus zo proberen we elkaar een beetje te helpen in die cultuur ook. Griet: Ja. En daar goed voeling mee maken. Jullie zijn dan echt in al die culturen thuis. Hilde: Ik zou niet zeggen, thuis, we leren elke dag. Griet: Ja, ja. Hilde: Elke dag? Werner: Maar thuis, ik mag wel zeggen dat ik in de Nederlandse cultuur thuis ben. En soms vraagt Hilde dan, kan ik dat wel maken? Kan ik dat wel zeggen tegen mijn klant? Tegen de Nederlandse klanten? Koen: Tegen de Nederlandse klanten. Werner: Dan denk ik van, ja, dat kun je echt zeggen. En dan zeg je op jouw manier, vanuit je hart, en goed bedoeld, enzovoort, kun je het zeker zeggen. En ik zou het misschien nog wat duidelijker zeggen, maar dan pak ze haar eigen normen waar, dan zeg ik ze duidelijk op haar manier. En dat kan, ja. Dus dat is ook de stukje cultuur. Leuk anekdota over die culturen wil ik toch een keer meegeven. Vind ik wel leuk. We zijn nu in Europa. En als je op de landkaart kijkt, op een kaart, die hebben we bijna niet meer zo'n uitgeprinten kaart. Koen: Zo'n wereldkaart. Werner: Zo'n wereldkaart noemen we dat toch. En nu we hier zijn, ligt Nederland, België, ligt in het midden. Het oosten is het oosten en het westen is het westen. Amerika bijvoorbeeld. Ik heb een tijdje in Azië gewoond. En ik keek naar de wereldmap, snapte er niks van. Lag Azië in het midden. Koen: Ja, tuurlijk. Werner: En het westen was het oosten en het oosten was het westen. Dat deed iets met mij. Het is raar. En toen ik in Amerika woonde, ik heb daar lang gewoond, lag Amerika in het midden. Er was Europa het oosten, wij waren toch het westen, enzovoort. En daar heb ik geleerd van, het is net waar je vandaan komt, wat je denkt, waar het centrale punt zit, waar je denkt dat je juist bent, waar je denkt dat je het centrum van de wereld bent. Vooral de Nederlanders denken weleens dat zij het centrum van de wereld zijn. Zo'n stipje op zo'n wereldkaart is een stipje. Maar we zijn niet het centrum. Er is ook geen centrum. Het centrum is eigenlijk de koor midden. Koen: Die etenbol. Werner: Misschien het hart van de aarde. Ja, het hart van de aarde. Zonder dat hart is de aarde dood, kapot. En dat vond ik een mooie in culturen. En zo zie ik het altijd. Er is geen goed en kwaad. Dus het is niet de Nederlandse cultuur. Of de Belgische, of de Franse, of de Engelse. Die is er geen. Griet: Ik denk dat jullie in jullie metier net die attitude, dat hypercruciaal is, ook het open mind, dat alles welkom is, dat alle verlangens, elk mens alles kan. Werner: Je hebt een keer een donkere mevrouw met een blanke man, en Hilde heeft daar dat gevoel voor, en die koppelt het niet meer en zegt, nee, hoe kun je dat naar elkaar krijgen? Die zijn getrouwd, we hebben een trouwfeest geweest, en happy, en meer van die... Maar dat is het vingerspitsgevoel van Van Hilde, om mensen te matchen, door die culturele barrière heen, door die verschillen van Nederlands, Frans, Belgisch, kunnen kijken. Dat vind ik wel mooi. Hilde: Maar wat er wel belangrijk is, dat voelen we wel heel vaak bij mensen, cultuur is één, maar ook taal. Koen: Ja, dat heb ik wel gedacht. Hilde: Dat bijvoorbeeld een Frans native speaker zegt dan van, als er iemand is die echt... Ik spreek geen Engels, er zijn heel veel Fransen die geen Engels spreken. En dan zeggen ze, als die geen Frans spreekt, of die mag brekkig Engels spreken, dan gaat dat echt niet gaan. Want dan zijn er kleine nuanceverschillen. En ik geloof dat ook. Het juiste woordje, zoals we dat net zeiden in de mooie teksten dat je ook kunt schrijven en de woordkeuze, is toch van heel groot belang. Werner: Dat hebben wij wel eens, Nederlands-Belgisch. Ik zeg van, wat zeg je nou? En jij denkt mij, zo bedoel ik het niet. Griet: Ja, ja, ja. Het is harder binnenkomt of net niet. Werner: Maar gewoon ook Nederlandse woorden, gewoon die anders zijn. Die anders zijn, alles geïnterpreteerd. Hilde: Die bij ons een ander, of net iets anders beladen of geladen zijn. Koen: Ja, ja, ja. Werner: Zo moeilijk is het. Terwijl we toch allemaal ABN zouden moeten spreken. Koen: Nee, maar het klopt wel dat in de oppervlakkige gesprekken is dat niet zo'n drama. Maar als het lastig wordt of in de moeilijke gesprekken, dan is die taal, ik ben daar ook van overtuigd, dat taal echt wel... Griet: Cruciaal is. Koen: Dat maakt ook bijvoorbeeld dat wij ons werk vandaag, wij zien dat in het Nederlands, in het Engels zien we daar ook prima zitten. Ik ben Frans wel machtig, maar ik zie mij mijn werk vandaag niet in Frans doen. Omdat daar zoveel gevoel en jargon en gevoeligheden en fingerspitsengevuil in zit. Werner: En goed, Belgisch. Koen: Ja, Belgisch. Dat ik daar vandaag me niet aan zou durven. Een goede collega, vriendin van ons, Janik bijvoorbeeld, wel. Het is fantastisch, goed in Frans, dus ik kan dat prima. Dus ja, ik vond dat wel. Dat taal toch een heel belangrijke... Hilde: Zal ik nog een beetje water nemen? Griet: Het is oké hoor, het is oké. Koen: Ik wou eigenlijk misschien is dat wel een fijne om naar een afronding te werken maar als je zo moet zeggen welke zijn bijvoorbeeld de drie meest, voorspellende factoren voor succes als je kijkt naar in een relatie bedoel wel in een match. Hilde: In een match is dat eerst en vooral beide mensen moeten ervoor openstaan, ze moeten zichzelf ook kennen van wat zoek ik nu, mijn volle hoesting als je weet wat je zoekt, dan kan ik je ook een goede match aanbieden, maar ook in je hart zijn, ook die kwetsbaarheid mensen zeggen van ja stel dat ik nu met die man op date of met die vrouw op date ga en het is niet goed en ik moet zeggen het is niet goed en so what, als je dat eerlijk zegt en puur vanuit je hart, is er niks verkeerd maar het is een heel grote ik denk die vulnerabiliteit Die kwetsbaarheid, je durven kwetsbaar openstellen en durven, dat is een van de belangrijkste dingen. En ook in je hart zijn voor een vrouwelijke polariteit, vrouwelijke energie, mannelijke energie. Dat is voor mij het cruciale. Koen: En dat zit bij jullie met z'n tweetjes, zit dat goed? Werner: Aan wie vraag je dat? Koen: Aan jullie allebei. Werner: Ik vind van wel. Yes. Koen: Maar zo zien jullie er ook uit. Griet: Het is ook voelbaar, ja. Koen: Absoluut. Werner: En dat geldt aan de andere kant van de tafel ook. Voor duidelijkheid. En ik was bereid, het weekend, dit nog en zo, dat vind ik mooi dat jullie dat durven zeggen tegen elkaar. Zelfs nu, terwijl we dat opnemen zijn. Dat vind ik wel heel mooi. En dat moesten meer mensen doen. Gewoon zeggen, praten, communiceren. Griet: Ja, misschien wil ik daar wel nog aan toevoegen. Want in dit werk dat wij doen, ik denk dat het ook net heel belangrijk is om, zoals deze ochtend hebben we nog een kal gehad, met twee verschillende koppels uit ons traject, los van elkaar. En dan checken wij altijd even alle vier in. Ja, weet je, dan delen wij ook eerlijk en kwetsbaar hoe het tussen ons gaat, om ook niet voor hen de druk altijd maar hoog te leggen. Ah, dat koppel hier. Koen en Griet zijn altijd maar liefde naar elkaar aan het kijken. Werner: Dat vind ik wel een goeie. Dat doen wij nog niet zoveel. Griet: In ons werk ook om onze... Ja, en dan op het einde zijn ze van... Ah, maar wij kennen een goed koppel die jullie daarin kan begeleiden. Zo met een knipoog. Werner: Ja, ja, mooi. Griet: En walk the talk, neem maar tijd voor jullie tweetjes. Zo van, ja. Werner: Maar dat geeft connectie bij die andere kanten. Griet: Ja, mooi. Koen: En als we dan een bruggetje maken met mijn opmerking van daarstraks. Uit het vorige leven waarin ik als CEO altijd het gevoel had van... Ik moet het beter weten. Gewoon zeggen, ik weet het nu eens even niet, of het lukt vandaag niet, of we hebben ruzie gemaakt. Dat is veel gemakkelijker. Zo veel gemakkelijker. Griet: Ik zou dat werk niet kunnen doen als ik altijd maar... Schijn moet hoog houden. Koen: Ik zeg heel vaak, ik ben te dom om te liegen. Dus het is veel gemakkelijker om gewoon open de waarheid te spreken en dan te onthouden wat heb ik nu weer tegen wie gezegd. Werner: Het is toer. Koen: Ja, exact. Werner: Een man die alles weet, een vrouw die alles... Koen: Ja, mooi. Hilde: Heel mooi. Daar kunnen veel mensen van leren. Ja, toch? Griet: Ja. Koen: We zijn meer dan een uur bezig. Dat vliegt voorbij. Ik zie dat daar op de microgolf achter jou werden. Werner: Ik zou zeggen kwartier. Griet: Dank jullie wel voor dit onbeheerde gesprek. Hilde: Dank jullie wel. Werner: Jullie ook. Koen: En heel veel succes met het matchmaking. Ik hoop echt dat je op het moment komt ooit, Hilde, waarbij de klanten helemaal luisteren naar je advies en om te openen en om zich kwetsbaar op te stellen en dat je echt die diepgang in kan gaan. Want ik voel dat dat verlangen zit er echt. Hilde: Ik hoop ook, want ik heb al tegen Werner ook gezegd, er zijn ook een paar klanten die echt bij jullie in het traject zou moeten gaan. Want die dat echt wel... Die zelf niet beseffen hoeveel baat dat erbij zou kunnen hebben en hoeveel mooier dat ook hun leven zou kunnen worden. Dus dat wil ik ook wel gaan doen. Koen: Ja, fantastisch. Hilde: Ik wens jullie ook heel veel succes in wat jullie doen en dat je heel veel mensen kunt helpen. Het is wel een heel nobel iets wat jullie doen. Dus proficiat daarvoor. Koen: Dank je wel. Dank je wel, Werner. Werner: Dank je. Dank je wel, Hilde. Koen: Dank je wel, schat. Hilde: Ja. Griet: Oké.