Griet Alice Verhaert
Koen Pellegrims

Soms zijn de grootste beloftes die we elkaar maken ook de meest vergane. Griet Alice en Koen ontdekten dat “voor altijd” vaak een sluimerende vanzelfsprekendheid wordt die relaties in slaap wiegt. Na de scheiding van Griet Alice en de keuze om opnieuw lief te hebben, besloten ze een heel andere weg te bewandelen: die van bewuste, tijdelijke commitments die ruimte geven om wakker te blijven in de liefde.

Het begon met spelregels voor een maand als speelmaatjes, waarin ze eerlijk durfden uitspreken wat ze wel en niet konden beloven. Geen vage verwachtingen die tussen de regels hangen, maar heldere afspraken over wat er mag en moet. Van “ik zorg nog niet mee voor je kinderen” tot “we bekijken na dit seizoen opnieuw waar we staan” - woorden die niet beperkend voelen, maar juist bevrijdend omdat ze duidelijkheid scheppen.

Hun commitments evolueerden mee: van maandelijks naar seizoenen, met ruimte voor alleen-tijd die eerst uit verlatingsangst weggehouden werd maar nu als geschenk wordt omarmd. Ze spraken af hoe ze ruzie mogen maken - Koen krijgt 24 uur om af te koelen maar komt altijd terug, en niemand loopt weg naar een ander huis als de spanning stijgt. Grenzen die paradoxaal genoeg alle vrijheid geven om binnen die zandbak voluit te spelen.

Het mooiste van deze aanpak? Elke keer opnieuw bewust voor elkaar kiezen, niet omdat je ooit iets beloofde in 1995, maar omdat je vandaag nog altijd met beide voeten op de grond durft te zeggen: “Ik kies voor jou, voor ons, voor deze prachtige dans die we samen aan het leren zijn.”